احادیث درباره برتری سخاوت

مَا أَحْسَنَ بِالْإِنْسَانِ أَنْ يَقْنَعَ بِالْقَلِيلِ وَ يَجُودَ بِاْلَجِزيِل

چه نیکوست برای انسان این که در کمی، قانع و در فراخی، بخشنده باشد.

نِعْمَ اَلسَّجِيَّةُ اَلسَّخَاء

سخاوت، خوب خلق و خویی است.

لاَ فَضِيلَةَ كَالسَّخَاء

فضیلتی همانند سخاوت نیست.

لاَ فَخْرَ فِي اَلْمَالِ إِلاَّ مَعَ اَلْجُود

مباهاتی در دارایی نیست مگر همراه با بخشش باشد.

لا يحوز الشّكر إلاّ من بذل ماله.

سپاس را فراهم نمی کند مگر کسی که دارایی خود را می بخشد.

لاَ يَكْمُلُ اَلشَّرَفُ إِلاَّ بِالسَّخَاءِ وَ اَلتَّوَاضُع

ارجمندی کامل نمی شود مگر به سخاوت و فروتنی.

اَلسَّخَاءُ سَجِيَّةٌ. اَلشَّرَفُ مَزِيَّة

سخاوت، خلق و خوی است و بلند مرتبگی، فضیلت.

اَلْكَرَمُ فَضْلٌ. اَلْوَفَاءُ نُبْل

بخشندگی و بزرگواری فزونی است و وفا، زیرکی است.

السّخاء خلق.

سخاوت، خلق و خوی است.

اَلسَّخَاءُ زَيْنُ اَلْإِنْسَان

سخاوت، زینت انسان است.

اَلسَّخَاءُ أَشْرَفُ عَادَة

سخاوت، گرامیترین عادتهاست.

اَلضِّيَافَةُ رَأْسُ اَلْمُرُوَّةِ اَلصِّيَانَةُ أَوَّلُ اَلْمُرُوَّة

میهمانی دادن، سر مردانگی است خود نگهداری، آغاز جوانمردی است .