سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ ما تُغْنِي اَلْآياتُ وَ اَلنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُون َالَ اَلْآيَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ وَ اَلنُّذُرُ هُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ ع .
داود رقی گوید، از امام صادق علیه السلام در باره قول خدای تبارک و تعالی(101-سوره 10) «این آیه ها و بیم دادن ها گروهی را که مومن شدنی نیستند سود ندهد»پرسیدم، فرمود: آیه ها امامان و بیم دادنها پیغمبران علیهم السلام میباشند. (واضحست که امامان علیهم السلام آیات الله العظمی میباشند و وظیفه پیغمبران بیم دادن مردمست از عواقب سویی که بر گناهانشان مترتب می شود و وجود امامان و بیم دادن پیغمبران، برای اهل ایمان و افراد شایسته سودمند و برای مردم سر سختی که ایمان نیاورند سودی ندارد.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها َعْنِي اَلْأَوْصِيَاءَ كُلَّهُمْ.
امام باقر علیه السلام در باره قول خدای عز و جل(42-سوره 54)«تمام آیات ما را تکذیب کردند»فرمود: مقصود از آیات، اوصیا است.
قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ اَلشِّيعَةَ يَسْأَلُونَكَ عَنْ تَفْسِيرِ هَذِهِ اَلْآيَةِ عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ اَلنَّبَإِ اَلْعَظِيمِ قَالَ ذَلِكَ إِلَيَّ إِنْ شِئْتُ أَخْبَرْتُهُمْ وَ إِنْ شِئْتُ لَمْ أُخْبِرْهُمْ ثُمَّ قَالَ لَكِنِّي أُخْبِرُكَ بِتَفْسِيرِهَا قُلْتُ عَمَّ يَتَساءَلُون الَ فَقَالَ هِيَ فِي أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ يَقُولُ مَا لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ آيَةٌ هِيَ أَكْبَرُ مِنِّي وَ لاَ لِلَّهِ مِنْ نَبَإٍ أَعْظَمُ مِنِّي .
ابو حمزه گوید: بامام باقر علیه السلام عرض کردم: قربانت گردم، شیعه از شما تفسیر این آیه را میپرسند«از چه از یک دیگر میپرسند؟ از خبر بزرگی میپرسند »فرمود: اختیار با من است، اگر خواهم بآنها بگویم و اگر خواهم نگویم، سپس فرمود: ولی من تفسیرش را برای تو میگویم عرضکردم: «از چه از یک دیگر میپرسند؟ »فرمود: این آیه در باره امیر المومنین صلوات الله علیه است، آن حضرت علیه السلام میفرمود: خدا را آیه ای بزرگتر از من نیست، خدا را خبری بزرگتر از من نیست.
