احادیث درباره آثار طمع

اَلطَّمَعُ مِحْنَة

طمع، رنج است.

الطّمع فقر.

طمع، تنگدستی است.

اَلطَّمَعُ فَقْرٌ حَاصِرٌ ظَاهِر

طمع، تنگدستی فرا گیرنده آشکار است.

أَفْقَرُ اَلنَّاسِ اَلطَّامِع

فقیرترین مردم طمع کننده است.

أضرّ شيىء الطّمع.

زیانبارترین چیز، طمع است.

أَكْثَرُ مَصَارِعِ اَلْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ اَلْمَطَامِع

بیشترین لغزشگاه خردها، هنگام درخشندگی طمعهاست.

ثَمَرَةُ اَلطَّمَعِ اَلشَّقَاء

ثمرۀ طمع، بدبختی است.

سَبَبُ فَسَادِ اَلْيَقِينِ اَلطَّمَع

سبب تباهی یقین، طمع است.

مَنْ كَثُرَ طَمَعُهُ عَظُمَ مَصْرَعُه

کسی که طمع او زیاد شود لغزش او بزرگ شود.

مَنْ طَلَبَ اَلزِّيَادَةَ وَقَعَ فِي اَلنُّقْصَان

بیش خواه، در کاستی می افتد.

لاَ تَطْمَعْ فِي كُلِّ مَا تَسْمَعُ فَكَفَى بِذَلِكَ غِرَّة

در هر آنچه می شنوی طمع مکن زیرا این کار برای فریب خوردن کافی است.

لاَ تُطْمِعَنَّ نَفْسَكَ فِيمَا فَوْقَ اَلْكَفَافِ فَيَغْلِبَكَ بِالزِّيَادَة

نفست را به بیش از حدّ نیاز به طمع میافکن چون به زیاده خواهی بر تو چیره می شود.