حدیث امام صادق (ع) درباره دشمنی با دشمنان ائمه

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مَنْ أَحَبَّنَا وَ أَبْغَضَ عَدُوَّنَا فِي اَللَّهِ مِنْ غَيْرِ وَتِيرَةٍ وَتَرَهَا إِيَّاهُ لِشَيْ ءٍ مِنْ أَمْرِ اَلدُّنْيَا ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ وَ عَلَيْهِ مِنَ اَلذُّنُوبِ مِثْلُ زَبَدِ اَلْبَحْرِ غَفَرَهَا اَللَّهُ لَهُ.

هر که به خاطر خدا و نه به خاطر ستمی که در امور دنیوی بر او شده، ما را دوست بدارد و دشمنان ما را دشمن بدارد، سپس با این حال جان سپارد و خدا را در حالی دیدار کند که گناهانش به اندازه کف دریا باشد خدا او را بیامرزد.