قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُقَارِفُ فِي يَوْمِهِ وَ لَيْلَتِهِ أَرْبَعِينَ كَبِيرَةً فَيَقُولُ وَ هُوَ نَادِمٌ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ اَلَّذِي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ بَدِيعُ اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضِ ذا ذُو اَلْجَلالِ وَ اَلْإِكْرامِ أَسْأَلُهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ يَتُوبَ عَلَيَّ; إِلاَّ غَفَرَهَا وَ لاَ خَيْرَ فِيمَنْ يُقَارِفُ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ كَبِيرَةً.
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ مومنی نباشد که در شبانه روز چهل گناه کبیره مرتکب شود، سپس با پشیمان دلی، بگوید: «استغفر الله الذی لا اله الا هو الحی القیوم بدیع السموات و الارض ذا الجلال و الاکرام و اساله ان یتوب علی»، جز آنکه خدا او را ببخشاید و در آن کس که در شبانه روز بیش از چهل گناه کبیره مرتکب شود خیری نیست.