حدیث امام علی (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام عليّ عليه السلام:

اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةُ عَدُوَّانِ مُتَعَادِيَانِ وَ سَبِيلاَنِ مُخْتَلِفَانِ مَنْ أَحَبَّ اَلدُّنْيَا وَ وَالاَهَا أَبْغَضَ اَلْآخِرَةَ وَ عَادَاهَا مَثَلُهُمَا مَثَلُ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ اَلْمَاشِي بَيْنَهُمَا لاَ يَزْدَادُ مِنْ أَحَدِهِمَا قُرْباً إِلاَّ اِزْدَادَ مِنَ اَلْآخَرِ بُعْداً.

به راستی، دنیا و آخرت دو دشمن جنگنده و دو راه گونه گون اند، هر که دنیا را دوست بدارد و دنبال آن برود، آخرت را دشمن داشته و با آن بستیزد؛ دنیا و آخرت به مثابه مشرق و مغرب اند و رهرو میان آن دو، هر گاه به یکی نزدیک شود از دیگری دور گردد.