حدیث امام باقر (ع) درباره تسلیم در برابر مقدرات

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ يَا رَبِّ رَضِيتُ بِمَا قَضَيْتَ تُمِيتُ اَلْكَبِيرَ وَ تُبْقِي اَلطِّفْلَ اَلصَّغِيرَ فَقَالَ اَللَّهُ يَا مُوسَى أَ مَا تَرْضَانِي لَهُمْ رَازِقا وَ كَفِيلا قَالَ بَلَى يَا رَبِّ فَنِعْمَ اَلْكَفِيلُ أَنْتَ وَ نِعْمَ اَلْوَكِيلُ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:موسی بن عمران صلوات اللّٰه علیه عرض کرد:پروردگارا به حکمت راضیم، بزرگان را می میرانی و کودکان را نگاه می داری، خداوند فرمود:ای موسی آیا از اینکه آنان را روزی می دهم و سرپرستی می کنم راضی نیستی؟گفت:آری ای پروردگار، تو چه خوب سرپرست و وکیلی هستی.