قال الإمام باقر عليه السلام:
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِنْزِلِ اَلدُّنْيَا مِنْكَ كَمَنْزِلٍ نَزَلْتَهُ ثُمَّ أَرَدْتَ اَلتَّحَوُّلَ عَنْهُ مِنْ يَوْمِكَ أَوْ كَمَالٍ اِكْتَسَبْتَهُ فِي مَنَامِكَ وَ اِسْتَيْقَظْتَ فَلَيْسَ فِي يَدِكَ مِنْهُ شَيْءٌ وَ إِذَا حَضَرْتَ فِي جَنَازَةٍ فَكُنْ كَأَنَّكَ اَلْمَحْمُولُ عَلَيْهَا وَ كَأَنَّكَ سَأَلْتَ رَبَّكَ اَلرَّجْعَةَ إِلَى اَلدُّنْيَا فَرَدَّكَ فَاعْمَلْ عَمَلَ مَنْ قَدْ عَايَنَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:دنیا را مانند منزلی بدان که در آن فرود آمده ای و می خواهی همان روز از آن بگذری، و یا همچون مالی است که در خواب به دست آورده باشی، و هنگامی که بیدار شدی چیزی از آن در دستت نباشد، هر گاه جنازه ای را دیدی خودت را جای او فرض کن، و خیال کن از پروردگارت خواسته ای که دوباره تو را به دنیا برگرداند و او هم برگردانده، اینک چون کسی عمل کن که نتیجۀ عملش را به چشم دیده.