قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
رُوِيَ أَنَّ اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَرَأَ أَ فَمَنْ شَرَحَ اَللّٰهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاٰمِ فَهُوَ عَلىٰ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ : فَقَالَ إِنَّ اَلنُّورَ إِذَا وَقَعَ فِي اَلْقَلْبِ اِنْفَسَحَ لَهُ وَ اِنْشَرَحَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَهَلْ لِذَلِكَ عَلاَمَةٌ يُعْرَفُ بِهَا قَالَ اَلتَّجَافِي عَنْ دَارِ اَلْغُرُورِ وَ اَلْإِنَابَةُ إِلَى دَارِ اَلْخُلُودِ وَ اَلاِسْتِعْدَادُ لِلْمَوْتِ قَبْلَ نُزُولِ اَلْمَوْتِ .
روایت شده که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله این آیه را تلاوت کرد آیا کسی که خدا سینه اش را برای اسلام گشاده است و بر فراز مرکبی از نور الهی قرار گرفته همچون کور دلان گمراه است فرمود:هنگامی که نور در دل جای گیرد آن را باز می کند و روشن می گرداند، پرسیده شد:ای رسول خدا آیا برای این علامتی هست که شناخته شود؟فرمود: کناره گیری از دنیا و روی کردن به آخرت، و آمادگی برای مرگ قبل از رسیدن وقتش.