حدیث امام سجاد (ع) درباره بیم و امید

قال الإمام زين العابدين عليه السلام:

عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ دَاوُدَ إِذَا أَتَى بِخَطِيئَةٍ خَافَ رَبَّهُ حَتَّى تَنْفَرِجَ مَفَاصِلُهُ مِنْ أَمَاكِنِهَا ثُمَّ يَذْكُرُ سَعَةَ رَحْمَتِهِ وَ عَائِدَتِهِ عَلَى أَهْلِ اَلذُّنُوبِ فَتَرْجِعُ إِلَيْهِ.

علی بن الحسین علیه السّلام فرمود:هر گاه داود علیه السّلام خطایی انجام می داد از پروردگارش می ترسید، به حدّی که مفصلهایش جابجا می شد و از هم باز می شد، سپس بیاد می آورد گسترش رحمت پروردگارش و کمک نمودن او را نسبت به اهل گناه، لذا به حالت اوّل بازمی گشت.