قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
جَاءَ حَبِيبُ بْنُ اَلْحَارِثِ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ مِعْرَاضٌ لِلذُّنُوبِ قَالَ فَتُبْ إِلَى اَللَّهِ يَا حَبِيبُ قَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي أَتُوبُ ثُمَّ أَعُودُ قَالَ فَكُلَّمَا أَذْنَبْتَ فَتُبْ قَالَ إِذ ا يَا رَسُولَ اَللَّهِ تَكْثُرُ ذُنُوبِي قَالَ عَفْوُ اَللَّهِ أَكْثَرُ مِنْ ذُنُوبِكَ يَا حَبِيبَ بْنَ اَلْحَارِثِ وَ قَالَ مَا مِنْ حَافِظَيْنِ يَرْفَعَانِ إِلَى اَللَّهِ مَا حَفِظَا فَيَرَى اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فِي أَوَّلِ اَلصَّحِيفَةِ خَيْرا وَ فِي آخِرِهَا خَيْرا إِلاَّ قَالَ لِلْمَلاَئِكَةِ اِشْهَدُوا أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِعَبْدِي مَا بَيْنَ طَرَفَيِ اَلصَّحِيفَةِ .
حبیب بن حارث نزد رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله آمده، عرضه داشت:ای رسول خدا من مردی هستم که همیشه در معرض گناهم، فرمود:توبه کن به سوی خدا ای حبیب، گفت:ای رسول خدا من توبه می کنم سپس دوباره آن را تکرار می کنم، فرمود:هر چه گناه کردی باز توبه کن، گفت:ای رسول خدا در این صورت گناهانم فراوان می شود، فرمود:ای حبیب بن حارث گذشت خداوند از گناهان تو بیشتر است.