قال الإمام عليّ عليه السلام:
مَنْ قَالَ حِينَ يُمْسِي ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَسُبْحانَ اَللّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ. وَ لَهُ اَلْحَمْدُ فِي اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُون َمْ يَفُتْهُ خَيْرٌ يَكُونُ فِي تِلْكَ اَللَّيْلَةِ وَ صُرِفَ عَنْهُ جَمِيعُ شَرِّهَا وَ مَنْ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ حِينَ يُصْبِحُ لَمْ يَفُتْهُ خَيْرٌ يَكُونُ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ وَ صُرِفَ عَنْهُ جَمِيعُ شَرِّهِ.
امیر مومنان علیه السلام فرمود: هر که هنگام آغازیدن شب سه بار بگوید: «پس خدا را تسبیح گویید آنگاه که به شب در می آیید و آنگاه که سحر را می آغازید و ستایش از آن اوست در آسمان ها و زمین و شامگاهان و وقتی به نیم روز می رسید» روم ، آیه 17 و 18 ، هیچ خیری را در آن شب از دست ندهد و همه بدی های آن شب از او به دور ماند و آن کس که این آیات را سحرگاه تلاوت کند هیچ خیری را در آن روز از دست ندهد و همه بدی های آن روز از او به دور ماند.