قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
أَتَى اَلنَّبِيَّ ص رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ شَيْبَةُ اَلْهُذَلِيُّ فَقَالَ لَهُ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ إِنِّي شَيْخٌ كَبِيرٌ قَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَ ضَعُفَتْ قُوَّتِي عَمَّا كَانَ تَعَوَّدْتُهُ نَفْسِي مِنْ صَلاَةٍ وَ صِيَامٍ وَ حَجٍّ وَ جِهَادٍ فَعَلِّمْنِي يَا رَسُولَ اَللَّهِ كَلاَماً يَنْفَعُنِي اَللَّهُ بِهِ وَ خَفِّفْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ أَعِدْ فَأَعَادَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ اَلنَّبِيُّ ص مَا حَوْلَكَ شَجَرَةٌ وَ لاَ مَدَرَةٌ إِلاَّ قَدْ بَكَتْ مِنْ رَحْمَتِكَ فَإِذَا صَلَّيْتَ اَلصُّبْحَ فَقُلْ عَشْرَ مَرَّاتٍ ;سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ; فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُعَافِيكَ بِذَلِكَ مِنَ اَلْعَمَى وَ اَلْجُنُونِ وَ اَلْجُذَامِ وَ اَلْفَقْرِ وَ اَلْهَدْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ هَذَا لِلدُّنْيَا فَمَا لِلْآخِرَةِ قَالَ تَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ ;اَللَّهُمَّ اِهْدِنِي مِنْ عِنْدِكَ وَ أَفِضْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ اُنْشُرْ عَلَيَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ مِنْ بَرَكَاتِكَ; قَالَ فَقَبَضَ عَلَيْهِنَّ بِيَدِهِ ثُمَّ مَضَى فَقَالَ اَلنَّبِيُّ ص أَمَا إِنَّهُ إِنْ وَافَى يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ لَمْ يَدَعْهَا مُتَعَمِّداً فَتَحَ اَللَّهُ لَهُ ثَمَانِيَةَ أَبْوَابٍ مِنَ اَلْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ .
امام باقر علیه السلام فرمود: مردی به نام شیبه هذلی نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد: ای پیامبر خدا من پیر مردی سالخورده ام و توان به جا آوردن نماز و روزه و حج و جهاد را که انجام می دادم از دست داده ام. ای پیامبر خدا مرا سخنی آموز که خداوند مرا به آن پاداش دهد و بر من آسان باشد. آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: سخنت را دیگر بار بازگو؛ پس او سه بار سخنش را تکرار کرد. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: هیچ درخت و کلوخی پیرامون تو باقی نماند جز آنکه از سر دلسوزی بر تو گریست، چون نماز صبح را به جا آوردی ده بار بگو: «سبحان الله العظیم و بحمده و لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم»که به راستی، خدای گرامی و بزرگ تو را از کوری و دیوانگی و جذام و تهیدستی و ویرانی خانه برکنار دارد. پیرمرد عرض کرد: ای پیامبر خدا، این ذکر برای دنیا بود. برای آخرت چه کنم؟ فرمود: پس از هر نماز می گویی: «اللهم اهدنی من عندک و افض علی من فضلک و انشر علی من رحمتک و انزل علی من برکاتک». امام باقر علیه السلام در ادامه فرمود: گویی که پیرمرد آن اذکار را بر دست گرفت و رفت، سپس پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: هان به راستی، اگر او در روز رستاخیز بیاید و این اذکار را از روی عمد ترک نکرده باشد خداوند هشت در بهشت را بر او گشاید که از هر کدام که خواهد به بهشت درآید.