قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ مَاتَ وَ تَرَكَ دَيْناً لَمْ يَكُنْ فِي فَسَادٍ وَ لاَ إِسْرَافٍ فَعَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَقْضِيَهُ فَإِنْ لَمْ يَقْضِهِ فَعَلَيْهِ إِثْمُ ذَلِكَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّمَا اَلصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ اَلْمَساكِينِ َلْآيَةَ فَهُوَ مِنَ اَلْغَارِمِينَ وَ لَهُ سَهْمٌ عِنْدَ اَلْإِمَامِ فَإِنْ حَبَسَهُ فَإِثْمُهُ عَلَيْهِ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مومن و یا مسلمانی که بمیرد و بدهی داشته باشد که از بابت فساد و اسراف نباشد، بر امامست که آن را بپردازد و اگر نپردازد، گناهش بگردن او است، همانا خدای تبارک و تعالی می فرماید: «صدقات از آن فقیران و بی چیزانست-تا آخر آیه 60 سوره 9-»و او از قرضدارانست و نزد امام سهمی دارد(که بعد از فقیران و بی چیزان در آیه شریفه ذکر شده است)و اگر امام آن را نگهدارد گناهش بر اوست.