قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
جَاءَ أَعْمَى إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ اُدْعُ اَللَّهَ أَنْ يَكْشِفَ بَصَرِي قَالَ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ أَدْعُوَ فَعَسَى أَنْ يَكْشِفَ بَصَرَكَ وَ إِنْ شِئْتَ تَلْقَاهُ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيْكَ فَقَالَ أَلْقَاهُ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيَّ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ اَللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَسْلُبَ اِمْرَءا كَرِيمَتَيْهِ ثُمَّ يُعَذِّبَهُ .
مردی نابینا خدمت رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله رسید و عرض کرد:ای رسول خدا دعا کن چشمانم بینا شود.فرمود:اگر دوست داری دعا کنم تا چشمانت بینا شود، و اگر می خواهی به همین شکل خدا را بدون حساب و کتاب ملاقات کنی؟گفت:او را بدون حساب و کتاب ملاقات کنم، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند بزرگوارتر از آن است که دو چشم انسانی را بگیرد، سپس او را عذاب نماید.