قال الإمام عليّ عليه السلام:
فَيَا عَجَبَا وَ مَا لِي لاَ أَعْجَبُ مِنْ خَطَإِ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ عَلَى اِخْتِلاَفِ حُجَجِهَا فِي دِيَانَاتِهَا لاَ يَقْتَصُّونَ أَثَرَ نَبِيٍّ وَ لاَ يَقْتَدُونَ بِعَمَلِ وَصِيٍّ وَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِغَيْبٍ وَ لاَ يَعْفُونَ عَنْ عَيْبٍ يَعْمَلُونَ فِي اَلشُّبُهَاتِ وَ يَسِيرُونَ فِي اَلشَّهَوَاتِ اَلْمَعْرُوفُ فِيهِمْ مَا عَرَفُوا وَ اَلْمُنْكَرُ عِنْدَهُمْ مَا أَنْكَرُوا مَفْزَعُهُمْ فِي اَلْمُعْضِلاَتِ إِلَى أَنْفُسِهِمْ وَ تَعْوِيلُهُمْ فِي اَلْمُبْهَمَاتِ عَلَى آرَائِهِمْ رَأْيِهِمْ كَأَنَّ كُلاّ مِنْهُمْ إِمَامُ نَفْسِهِ قَدْ أَخَذَ فِيمَا يَرَى بِغَيْرِ وَثِيقَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَ لاَ أَسْبَابٍ مُحْكَمَات
ای مردم، تعجّب کنید و چیست مرا که تعجّب نمی کنم از اشتباه این امّت با این که حجّتهای گوناگون برای دینداری آنها مقرّر شده، ولی روش پیغمبر را پیروی نمی کنند و به کردار جانشین او اقتدا نمی نمایند.به غیب ایمان نمی آورند و از هیچ بدی باز نمی ایستند.به اموری که حکم آن معلوم نیست عمل می کنند و در خواهشهای خود می گردند.معروف در میان آنها چیزی است که آنها خوبی می دانند و منکر در میانۀ آنها چیزی است که ایشان انکار کنند.پناه ایشان در مشکلات نفسهای خود آنهاست و در امور نامعلوم اعتماد آنها به رأی خودشان؛ گویا هر یک از اینها پیشوای نفس خویش است.به تحقیق ایشان در آنچه حکم و یا اعتقاد پیدا می کنند، نه حجّتی روشن دارند و نه دلیلی محکم.