حدیث امام صادق (ع) درباره یاد خدا

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مِنْ أَشَدِّ مَا فَرَضَ اَللَّهُ عَلَى خَلْقِهِ ذِكْرُ اَللَّهِ كَثِيرا ثُمَّ قَالَ أَمَا لاَ أَعْنِي سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ إِنْ كَانَ مِنْهُ وَ لَكِنْ ذَكَرَ اَللَّهَ عِنْدَ مَا أَحَلَّ وَ حَرَّمَ فَإِنْ كَانَ طَاعَة عَمِلَ بِهَا وَ إِنْ كَانَ مَعْصِيَة تَرَكَهَا.

امام صادق علیه السّلام فرمود:از مهمترین چیزهایی که خداوند بر بندگانش واجب فرموده؛ یاد خداست.سپس فرمود:آگاه باشید؛ منظورم گفتن «سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الاّ اللّٰه و اللّٰه اکبر». نیست، گرچه این هم از یاد خداست، و لکن مرادم یاد خدا نزد حلال و حرام خداست، که اگر اطاعت و بندگی بود به آن عمل کند و اگر معصیت بود آن را ترک نماید.