کفران نعمت
شماره ۱۱۸۶۳
امام صادق (ع)
قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بِنِعْمَةٍ فَجَاءَ عِنْدَ تِلْكَ اَلنِّعْمَةِ بِمِزْمَارٍ فَقَدْ كَفَرَهَا وَ مَنْ أُصِيبَ بِمُصِيبَةٍ فَجَاءَ عِنْدَ تِلْكَ اَلْمُصِيبَةِ بِنَائِحَةٍ فَقَدْ فَجَعَهَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند به هر کس نعمتی داد و او با آن مشغول لهویات شد، کفران نعمت نموده، و هر کس گرفتار مصیبتی شود، و در هنگام مصیبت نوحه سرایی و بیتابی کند، بر اندوهش افزوده گردد.