حدیث امام باقر (ع) درباره حقوق مؤمن

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ أَقْرَبَ مَا يَكُونُ اَلْعَبْدُ مِنَ اَلْكُفْرِ أَنْ يُوَاخِيَ اَلرَّجُلَ عَلَى اَلدِّينِ فَيَحْفَظَ عَلَيْهِ عَثَرَاتِهِ وَ يُحْصِيَ عَلَيْهِ زَلاَّتِهِ لِيُعَنِّفَهُ يَوْما مَا.

نزدیکترین چیزی که بنده به کفر دارد؛ اینست که با شخصی عقد برادری در دین بسته باشد و لغزشهایش را بخاطر بسپارد و خطاهایش را شماره کند تا روزی به وسیلۀ آنها او را سرزنش نماید.