قال الإمام باقر عليه السلام:
سَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ شِيعَتِهِ عَنْ حُرُوبِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ص فَقَالَ ع لَهُ بَعَثَ اَللَّهُ مُحَمَّداً ص بِخَمْسَةِ أَسْيَافٍ ثَلاَثَةٌ مِنْهَا شَاهِرَةٌ لاَ تُغْمَدُ حَتّى تَضَعَ اَلْحَرْبُ أَوْزارَها وَ لَنْ تَضَعَ اَلْحَرْبُ أَوْزَارَهَا حَتَّى تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتِ اَلشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا أَمِنَ اَلنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً وَ سَيْفٌ مَكْفُوفٌ وَ سَيْفٌ مِنْهَا مَغْمُودٌ سَلُّهُ إِلَى غَيْرِنَا وَ حُكْمُهُ إِلَيْنَا فَأَمَّا اَلسُّيُوفُ اَلثَّلاَثَةُ اَلشَّاهِرَةُ فَسَيْفٌ عَلَى مُشْرِكِي اَلْعَرَبِ قَالَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ فَاقْتُلُوا اَلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ اُحْصُرُوهُمْ وَ اُقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا أَيْ آمَنُوا وَ أَقامُوا اَلصَّلاةَ وَ آتَوُا اَلزَّكاةَ فَإِخْوانُكُمْ فِي اَلدِّينِ هَؤُلاَءِ لاَ يُقْبَلَ مِنْهُمْ إِلاَّ اَلْقَتْلُ أَوِ اَلدُّخُولُ فِي اَلْإِسْلاَمِ وَ أَمْوَالُهُمْ فَيْ ءٌ وَ ذَرَارِيُّهُمْ سَبْيٌ عَلَى مَا سَنَّ رَسُولُ اَللَّهِ ص فَإِنَّهُ سَبَى وَ عَفَا وَ قَبِلَ اَلْفِدَاءَ وَ اَلسَّيْفُ اَلثَّانِي عَلَى أَهْلِ اَلذِّمَّةِ قَالَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ قُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ فِي أَهْلِ اَلذِّمَّةِ وَ نَسَخَهَا قَوْلُهُ قاتِلُوا اَلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ اَلْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اَللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ اَلْحَقِّ مِنَ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْكِتابَ حَتّى يُعْطُوا اَلْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ فَمَنْ كَانَ مِنْهُمْ فِي دَارِ اَلْإِسْلاَمِ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُمْ إِلاَّ اَلْجِزْيَةُ أَوِ اَلْقَتْلُ وَ مَالُهُمْ فَيْ ءٌ وَ ذَرَارِيُّهُمْ سَبْيٌ فَإِذَا قَبِلُوا اَلْجِزْيَةَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ حَرُمَ عَلَيْنَا سَبْيُهُمْ وَ حَرُمَتْ أَمْوَالُهُمْ وَ حَلَّتْ لَنَا مَنَاكِحُهُمْ وَ مَنْ كَانَ مِنْهُمْ فِي دَارِ اَلْحَرْبِ حَلَّ لَنَا سَبْيُهُمْ وَ أَمْوَالُهُمْ وَ لَمْ تَحِلَّ لَنَا مُنَاكَحَتُهُمْ وَ لَمْ يُقْبَلْ مِنْهُمْ إِلاَّ دُخُولُ دَارِ اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْجِزْيَةُ أَوِ اَلْقَتْلُ وَ اَلسَّيْفُ اَلثَّالِثُ عَلَى مُشْرِكِي اَلْعَجَمِ كَالتُّرْكِ وَ اَلدَّيْلَمِ وَ اَلْخَزَرِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي أَوَّلِ اَلسُّورَةِ اَلَّتِي يَذْكُرُ فِيهَا اَلَّذِينَ كَفَرُوا فَقَصَّ قِصَّتَهُمْ ثُمَّ قَالَ فَضَرْبَ اَلرِّقابِ حَتّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا اَلْوَثاقَ فَإِمّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمّا فِداءً حَتّى تَضَعَ اَلْحَرْبُ أَوْزارَها فَأَمَّا قَوْلُهُ فَإِمّا مَنًّا بَعْدُ يَعْنِي بَعْدَ اَلسَّبْيِ مِنْهُمْ وَ إِمّا فِداءً يَعْنِي اَلْمُفَادَاةَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَهْلِ اَلْإِسْلاَمِ فَهَؤُلاَءِ لَنْ يُقْبَلَ مِنْهُمْ إِلاَّ اَلْقَتْلُ أَوِ اَلدُّخُولُ فِي اَلْإِسْلاَمِ وَ لاَ يَحِلُّ لَنَا نِكَاحُهُمْ مَا دَامُوا فِي دَارِ اَلْحَرْبِ وَ أَمَّا اَلسَّيْفُ اَلْمَكْفُوفُ فَسَيْفٌ عَلَى أَهْلِ اَلْبَغْيِ وَ اَلتَّأْوِيلِ قَالَ اَللَّهُ وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ اِقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما صُلْحاً فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى اَلْأُخْرى فَقاتِلُوا اَلَّتِي تَبْغِي حَتّى تَفِي ءَ إِلى أَمْرِ اَللّهِ فَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص إِنَّ مِنْكُمْ مَنْ يُقَاتِلُ بَعْدِي عَلَى اَلتَّأْوِيلِ كَمَا قَاتَلْتُ عَلَى اَلتَّنْزِيلِ فَسُئِلَ اَلنَّبِيُّ ص مَنْ هُوَ فَقَالَ خَاصِفُ اَلنَّعْلِ يَعْنِي أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ع وَ قَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ قَاتَلْتُ بِهَذِهِ اَلرَّايَةِ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص ثَلاَثاً وَ هَذِهِ اَلرَّابِعَةُ وَ اَللَّهِ لَوْ ضَرَبُونَا حَتَّى يَبْلُغُوا بِنَا اَلسَّعَفَاتِ مِنْ هَجَرَ لَعَلِمْنَا أَنَّا عَلَى اَلْحَقِّ وَ أَنَّهُمْ عَلَى اَلْبَاطِلِ وَ كَانَتِ اَلسِّيرَةُ فِيهِمْ مِنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع مِثْلَ مَا كَانَ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ ص فِي أَهْلِ مَكَّةَ يَوْمَ فَتَحَهَا فَإِنَّهُ لَمْ يَسْبِ لَهُمْ ذُرِّيَّةً وَ قَالَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَ مَنْ أَلْقَى سِلاَحَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَ كَذَلِكَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع يَوْمَ اَلْبَصْرَةِ نَادَى فِيهِمْ لاَ تَسْبُوا لَهُمْ ذُرِّيَّةً وَ لاَ تُدَفِّفُوا عَلَى جَرِيحٍ وَ لاَ تَتْبَعُوا مُدْبِراً وَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ وَ أَلْقَى سِلاَحَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَ اَلسَّيْفُ اَلْمَغْمُودُ فَالسَّيْفُ اَلَّذِي يُقَامُ بِهِ اَلْقِصَاصُ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلنَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ اَلْعَيْنَ بِالْعَيْنِ ى أَوْلِيَاءِ اَلْمَقْتُولِ وَ حُكْمُهُ إِلَيْنَا فَهَذِهِ اَلسُّيُوفُ اَلَّتِي بَعَثَ اَللَّهُ بِهَا مُحَمَّداً ص فَمَنْ جَحَدَهَا أَوْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهَا أَوْ شَيْئاً مِنْ سِيَرِهَا وَ أَحْكَامِهَا فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أَنْزَلَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ ص .
از سخنان امام باقر علیه السلام در احکام شمشیرها -مردی از شیعیان حضرتش از پیکارهای امیر المومنین علیه السلام پرسید و آن حضرت در پاسخ فرمود: خداوند حضرت محمد صلی الله علیه و آله را با پنج شمشیر برانگیخت. سه شمشیر همواره برکشیده است، به نیام نرود تا اینکه پیکار پایان یابد و پیکار پایان نیابد تا اینکه خورشید از مغرب طلوع کند. پس چون خورشید از مغرب برآمد در آن روز مردم به تمامی امنیت یابند، پس آنگاه ایمان کسی که از پیش، ایمان نیاورده و یا با ایمانش نکویی نکرده، سودی ندارد. و شمشیری که بازداشته شده است و شمشیر در نیام که دیگران برکشند و فرمانش با ماست. پس آن سه شمشیر برکشیده: -شمشیری بر مشرکان عرب. خداوند جل و عز می فرماید: «مشرکان را هر کجا یافتید بکشید و آنان را دستگیر کنید و به محاصره درآورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید پس اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند» توبه، آیه 5 پس برادران دینی شمایند. از ایشان چیزی جز کشته شدن و یا اسلام آوردن پذیرفته نمی شود و آن گونه که رسول خدا صلی الله علیه و آله سنت قرار داد که اموالشان غنیمت و فرزندانشان اسیر هستند پس به تحقیق که پیامبر، خود، اسیر کرد، بخشید و فدیه پذیرفت و شمشیر دوم بر ذمیان است. خداوند سبحان فرمود: «با مردم به زبان خوش سخن بگویی» بقره، آیه 83 این آیه برای ذمیان نازل شده بود که آن را سخن دیگر خداوند نسخ کرد: «با کسانی از اهل کتاب که به خدا و روز بازپسین ایمان نمی آورند و آنچه را خدا و فرستاده اش حرام گردانیده اند حرام نمی دارند و متدین به دین حق نمی گردند کارزار کنید تا با کمال خواری به دست خود جزیه دهند» توبه ، آیه 29 پس از هر کدام از ذمیان که در کشور اسلامی اند چیزی جز جزیه و یا کشته شدن پذیرفته نیست و دارایی ایشان غنیمت و فرزندانشان اسیرند؛ پس چون جزیه دادن را پذیرفتند اسیر کردنشان بر ما حرام و دارایی شان محترم می گردد و ازدواج کردن با ایشان بر ما حلال می شود و هر کدام از ایشان که در کشور در حال جنگ با ما، ساکن باشد، به اسارت بردنشان و گرفتن دارایی شان بر ما حلال و ازدواج با ایشان بر ما حرام می گردد و از ایشان چیزی جز اسلام آوردن و یا جزیه دادن و یا کشته شدن پذیرفته نمی شود. سومین شمشیر بر سر مشرکان غیر عرب همچون ترکان، دیلمیان و خزریان است. خداوند عز و جل در ابتدای سوره ای که در آن داستان کفار را نقل می کند فرموده: «گردنها یشان را بزنید تا چون آنان را در کشتار از پای درآوردید، پس اسیران را استوار در بند کشید؛ سپس یا بر آنان منت نهید و آزادشان کنید و یا فدیه و عوض از ایشان بگیرید تا در جنگ اسلحه بر زمین گذاشته شود» محمد صلی الله علیه و آله ، آیه 4 و اما سخن خدای که می فرماید: / فاما منا بعد / یعنی بعد از اسارتشان / و اما فدا / یعنی مبادله فدیه بین کفار و مسلمین؛ پس اینانند که تا وقتی که در سرزمین کفر می باشند چیزی جز کشته شدن و یا اسلام آوردن از ایشان پذیرفته نمی شود -و ازدواج با این قوم بر ما حلال نیست و اما شمشیر بازداشته شده در نیام بر سرکشان ضد حکومت اسلام و اهل تاویل می باشد. خدای می فرماید: «و اگر دو طایفه از مومنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر باز یکی از آن دو بر دیگری تعدی کرد با آن طایفه ای که تعدی می کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد». حجرات، آیه 9 هنگامی که این آیه فرود آمد رسول خدا سلام خدا بر او باد فرمود: به درستی که از شما کسی باشد که پس از من برای تاویل قرآن جنگد همان گونه که من برای تنزیل خود قرآن جنگیدم. پس از پیامبر سلام خدا بر او باد پرسیده شد که او کیست؟ فرمود: وصله زننده کفش که مقصودش امیر المومنین علیه السلام بود؛ و عمار یاسر گفت: من همراه رسول خدا سه بار زیر این پرچم جهاد کردم و این چهارمین بار است. به خدای سوگند که اگر ما را چنان بزنند که به نخلستان های هجر برانند به یقین می دانیم که ما بر حقیم و آنان بر باطل. و روش برخورد امیر مومنان با آنان که با ایشان جنگیدند همانند برخورد رسول خدا صلی الله علیه و آله هنگام فتح مکه با مردمانش بود. چرا که پیامبر کودکی از ایشان را به اسارت نگرفت و فرمود: هر آن که درب خانه اش را ببندد در امان است و آن کس که سلاحش را بر زمین افکند، در امان است و همان طور، امیر مومنان در روز پیکار بصره، در میان سپاهیان فریاد برآوردند که فرزندانشان را به اسارت نگیرید و زخمی هایشان را نکشید و فراریان را دنبال نکنید و هر که درب خانه اش را ببندد و سلاحش را بر زمین افکند در امان است. و شمشیر در نیام، شمشیری است که برای قصاص به کار رود. خدای عزیز و جلیل فرمود: «جان در برابر جان و چشم در برابر چشم» مایده ، آیه 45 پس آن شمشیر را، اولیا مقتول برکشند و حکمش با ماست. این بود شمشیرهایی که خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را با آنها برانگیخت؛ پس هر کس، آنها را یا یکی از آنها را یا چیزی از روش ها و احکامش را دروغ شمارد، به راستی که بر آنچه خدای تبارک و تعالی، بر پیامبرش، محمد صلی الله علیه و آله، نازل کرده، کفر ورزیده است.