قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيَعْتَذِرُ إِلَى عَبْدِهِ اَلْمُحْتَاجِ فِي اَلدُّنْيَا كَمَا يَعْتَذِرُ اَلْأَخُ إِلَى أَخِيهِ فَيَقُولُ لاَ وَ عِزَّتِي مَا أَفْقَرْتُكَ لِهَوَانٍ بِكَ عَلَيَّ فَارْفَعْ هَذَا اَلْغِطَاءَ وَ اُنْظُرْ مَا عَوَّضْتُكَ مِنَ اَلدُّنْيَا فَيَكْشِفُ لَهُ فَيَنْظُرُ إِلَى مَا عَوَّضَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ مَا ضَرَّنِي مَا مَنَعْتَنِي مَعَ مَا عَوَّضْتَنِي.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خدای عزّ و جلّ در دنیا از بندۀ محتاجش عذر خواهی کند، همان طور که برادری از برادرش معذرت می خواهد، و می فرماید:به عزّتم قسم تو را به جهت خوار شدن در نظرم محتاج نکردم، اکنون حجاب را کنار زن و ببین به عوض دنیا چه چیز نصیبت کرده ام، پرده از مقابلش برداشته می شود و آنچه را خداوند به عوض دنیا عطایش فرموده می نگرد، و می گوید:پروردگارا با عوضی که دادی از آنچه منعم فرمودی ضرر نکردم.