قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ أَهْبَطَ مَلَكا إِلَى اَلْأَرْضِ فَلَبِثَ فِيهَا دَهْرا طَوِيلا ثُمَّ عَرَجَ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَقِيلَ لَهُ مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ عَجَائِبَ كَثِيرَة وَ مِنْ أَعْجَبِ مَا رَأَيْتُ أَنِّي رَأَيْتُ مُتَقَلِّبا فِي نِعَمِكَ يَأْكُلُ رِزْقَكَ وَ يَدَّعِي اَلرُّبُوبِيَّةَ لِنَفْسِهِ فَعَجِبْتُ مِنْ جُرْأَتِهِ عَلَيْكَ وَ مِنْ حِلْمِكَ مِنْهُ فَقَالَ اَللَّهُ أَ فَمِنْ حِلْمِي عَجِبْتَ فَإِنِّي قَدْ أَمْلَكْتُهُ أَرْبَعَمِائَةِ عَامٍ لاَ يَضْرِبُ عَلَيْهِ عِرْقٌ وَ لاَ يُرِيدُ مِنَ اَلدُّنْيَا شَيْئا إِلاَّ أَتَاهُ وَ لاَ يَتَغَيَّرُ عَلَيْهِ مَطْعَمٌ وَ لاَ مَشْرَبٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند فرشته ای را به سوی زمین فرستاد، او مدتی طولانی در زمین توقف کرد، سپس به طرف آسمان بازگشت، از او پرسیده شد:چه دیدی؟گفت: شگفتیهای بسیاری دیدم، و از عجیب ترین مشاهداتم کسی بود که نعمتهای تو را وارونه می کرد، رزق و روزی تو را می خورد و لکن خودش را خدا می دانست، از جرأت او و بردباری تو در شگفت شدم، خداوند فرمود:آیا از بردباری من به شگفت نیامدی؟من به او چهار صد سال عمر دادم، هرگز مریض نشد، و از دنیا چیزی نخواست مگر اینکه به او دادم، و هیچ تغییری در غذا و نوشیدنی او ندادم.