حدیث امام صادق (ع) درباره حزن

قال الإمام الصادق عليه السلام:

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ كَثُرَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَمْ يَجِدْ مَا يُكَفِّرُهَا بِهِ اِبْتَلاَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْحُزْنِ فِي اَلدُّنْيَا لِيُكَفِّرَهَا بِهِ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ بِهِ وَ إِلاَّ عَذَّبَهُ فِي قَبْرِهِ فَيَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ مِنْ ذُنُوبِهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس گناهانش زیاد شود، و کفّاره ای برای آن نیابد خداوند در دنیا او را به غم و اندوه گرفتار سازد تا کفّارۀ گناهانش باشد، اگر هم این کار را با او نکند او را در قبرش عذاب دهد، و در روز ملاقات با خدا در حالی باشد که چیزی از گناهانش باقی نباشد تا بر ضرر او شهادت دهد.