حدیث امام صادق (ع) درباره تفکر

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي كَلاَمٍ لَهُ يَا اِبْنَ آدَمَ إِنَّ اَلتَّفَكُّرَ يَدْعُو إِلَى اَلْبِرِّ وَ اَلْعَمَلِ بِهِ وَ إِنَّ اَلنَّدَمَ عَلَى اَلشَّرِّ يَدْعُو إِلَى تَرْكِهِ وَ لَيْسَ مَا يَفْنَى وَ إِنْ كَانَ كَثِيرا بِأَهْلٍ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَى مَا يَبْقَى وَ إِنْ كَانَ طَلَبُهُ عَزِيزا .

امام صادق علیه السّلام فرمود:امیر مؤمنان علیه السّلام در یکی از سخنانش فرمود:ای فرزند آدم همانا اندیشیدن انسان را بسوی کار نیک و عمل به آن می کشاند، و پشیمانی بر کار بد انسان را وادار به ترک آن می کند، و آنچه نابودشدنی است گرچه زیاد هم باشد نزد عدّه ای ضرری نمی زند به آنچه که باقی می ماند و اگر چه کمیاب باشد.