حدیث امام صادق (ع) درباره تفکر

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ : قَالَ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ طُوبَى لِمَنْ كَانَ صَمْتُهُ فِكْرا وَ نَظَرُهُ عِبَرا وَ كَلاَمُهُ ذِكْرا وَ بَكَى عَلَى خَطِيئَتِهِ وَ سَلِمَ اَلنَّاسُ مِنْ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ.

امام صادق علیه السّلام از پدر بزرگوارش نقل می کند که فرمود:عیسی بن مریم فرموده:خوشا به حال کسی که سکوتش اندیشه است، و نگاهش عبرت، و کلامش ذکر خدا است، و بر گناهان خویش گریان است و مردم از دست و زبانش در امانند.