قال الإمام الصادق عليه السلام:
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلْحَيَاءُ عَشَرَةُ أَجْزَاءٍ تِسْعَةٌ فِي اَلنِّسَاءِ وَ وَاحِدٌ فِي اَلرِّجَالِ فَإِذَا حَاضَتِ اَلْجَارِيَةُ ذَهَبَ جُزْءٌ مِنْ حَيَاهَا وَ إِذَا تَزَوَّجَتْ ذَهَبَ جُزْءٌ وَ إِذَا اُفْتُرِعَتْ ذَهَبَ جُزْءٌ وَ إِذَا وَلَدَتْ ذَهَبَ جُزْءٌ وَ بَقِيَ لَهَا خَمْسَةُ أَجْزَاءٍ فَإِنْ فَجَرَتْ ذَهَبَ حَيَاؤُهَا كُلُّهُ وَ إِنْ عَفَّتْ بَقِيَ لَهَا خَمْسَةُ أَجْزَاءٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:حیا ده جزء دارد، نه جزء آن در زنان و یک جزء آن در مردان می باشد، هر گاه دختری حائض شود یک جزء از حیائش می رود، و هر گاه ازدواج کند جزء دیگری می رود، هر گاه با همسرش همبستر شود جزء دیگری می رود، هر گاه کودکی به دنیا آورد جزء دیگر آن می رود، و پنج جزء برایش باقی می ماند، اگر از جادّه عفاف خارج شود تمام حیائش می رود، و اگر حفظ عفت کند آن پنج جزء برایش باقی می ماند.