قال رسول الله صلى الله عليه و آله

جستجوی «دنیا»

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱٬۸۱۰ حدیث · صفحه ۹۳ از ۱۵۱

اَلتَّقْوَى ظَاهِرُهُ شَرَفُ اَلدُّنْيَا وَ بَاطِنُهُ شَرَفُ اَلْآخِرَة

ظاهر پرهیزگاری، بزرگی دنیا و باطن آن بزرگی آخرت است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 362

إنّ التّقوى عصمة لك في حيوتك و زلفى لك بعد مماتك.

همانا پرهیزگاری، در زندگی دنیا حافظ توست و وسیلۀ نزدیکی تو به خداست بعد از مرگ.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 363

إِنَّكَ لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْ عَمَلِكَ إِلاَّ مَا أَخْلَصْتَ فِيهِ وَ لَمْ تَشُبْهُ بِالْهَوَى وَ أَسْبَابِ اَلدُّنْيَا

همانا از اعمال تو مقبول نمی گردد مگر آنهایی که در آن بی آلایشی ورزی و آن را با خواهش و ابزار دنیا آلوده نسازی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 203

أَعْمَالُ اَلْعِبَادِ فِي اَلدُّنْيَا نُصْبُ أَعْيُنِهِمْ فِي اَلْآخِرَة

کردار بندگان در دنیا، در برابر چشمان آنها در آخرت نگاه داشته می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 205

لاَ تَكُنْ مِمَّنْ يَرْجُو اَلْآخِرَةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ وَ يُسَوِّفُ اَلتَّوْبَةَ بِطُولِ اَلْأَمَلِ يَقُولُ فِي اَلدُّنْيَا بِقَوْلِ اَلزَّاهِدِينَ وَ يَعْمَلُ فِيهَا بِعَمَلِ اَلرَّاغِبِين

مباش از کسانی که به آخرت، بدون عمل امیدوارند و توبه را با آرزوهای دراز به عقب می اندازد، در دنیا چون بی رغبتان سخن می گویند و چون شیفتگان عمل می کنند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 205

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ دَارَ اَلْفَنَاءِ أَنْ يَعْمَلَ لِدَارِ اَلْبَقَاء

شایسته است کسی که خانۀ ناپایدار دنیا را می شناسد، برای خانۀ پایدار آخرت تلاش کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 206

يَنْبَغِي لِمَنْ أَيْقَنَ بِبَقَاءِ اَلْآخِرَةِ وَ دَوَامِهَا أَنْ يَعْمَلَ لَهَا

شایسته است برای کسی که به بقا و پایندگی دنیا یقین دارد این که برای آن عمل نماید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 206

يَسِيرُ اَلدُّنْيَا خَيْرٌ مِنْ كَثِيرِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَجْدَرُ مِنْ هُلْكَتِهَا

کم دنیا بهتر از بسیار آن است.و به مقدار کفایت آن، بهتر از اندازه ای است که به هلاکت اندازد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 477

مَنْ أَصْبَحَ مُعَافًى فِي جَسَدِهِ آمِناً فِي سَرْبِهِ عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ اَلدُّنْيَا يَا اِبْنَ خَثْعَمٍ يَكْفِيكَ مِنْهَا مَا سَدَّ جَوْعَتَكَ وَ وَارَى عَوْرَتَكَ فَإِنْ يَكُنْ بَيْتٌ يُكِنُّكَ فَذَاكَ وَ إِنْ تَكُنْ دَابَّةٌ تَرْكَبُهَا فَبَخْ فَلَقُ اَلْخُبْزِ وَ مَاءُ اَلْجَرِّ وَ مَا بَعْدَ ذَلِكَ حِسَابٌ عَلَيْكَ أَوْ عَذَابٌ.

رسول خدا(ص)فرمود: هر کس بدنش سالم و جانش در امان و خوراک روزانه را داشته باشد مانند این است که همه خیر دنیا را دارا است ای فرزند خثعم از دنیا بمقداری که جلو گرسنگی تو را بگیرد و بدنت را بپوشاند ترا کافی خواهد بود و اگر خانه ای برای سایه سر داشته باشی چه بهتر و اگر مرکبی برای سواریت باشد به به که خیر است و چه خیری و بیش از این حساب دارد یا شکنجه و عذاب(در حلال دنیا حساب است و در حرامش عذاب).

الخصال، ج 2، ص 161

أَشَدُّ مَا يُتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي ثَلاَثَةٌ زَلَّةُ عَالِمٍ أَوْ جِدَالُ مُنَافِقٍ بِالْقُرْآنِ أَوْ دُنْيَا تَقْطَعُ رِقَابَكُمْ فَاتَّهِمُوهَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ.

رسول خدا(ص)فرمود: ترسناک تر از هر چیز بر امت من سه چیز است لغزش دانشمند یا استدلال منافق با قرآن بر مدعای باطل خود یا دنیایی که شما را تا سرحد مرگ ببرد بدنیا در باره خود بدبین باشید.

الخصال، ج 2، ص 163

خَرَجَ إِلَيَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع فَأَخَذَ بِيَدِي وَ أَخْرَجَنِي إِلَى اَلْجَبَّانِ وَ جَلَسَ وَ جَلَسْتُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ فَقَالَ يَا كُمَيْلُ اِحْفَظْ عَنِّي مَا أَقُولُ لَكَ اَلنَّاسُ ثَلاَثَةٌ عَالِمٌ رَبَّانِيٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبِيلِ نَجَاةٍ وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ اَلْعِلْمِ وَ لَمْ يَلْجَئُوا إِلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ يَا كُمَيْلُ اَلْعِلْمُ خَيْرٌ مِنَ اَلْمَالِ اَلْعِلْمُ يَحْرُسُكَ وَ أَنْتَ تَحْرُسُ اَلْمَالَ وَ اَلْمَالُ تَنْقُصُهُ اَلنَّفَقَةُ وَ اَلْعِلْمُ يَزْكُو عَلَى…

کمیل بن زیاد گوید: علی بن ابی طالب نزد من آمد و دست مرا گرفت و مرا با خود به صحرا برد چون بصحرا رسیدیم بر زمین نشست و من هم نشستم سپس سر بلند کرده و متوجه من شد و فرمود: ای کمیل آنچه تو را میگویم بخاطر بسپار. مردم سه دسته اند: دانشمند الهی و دانشجویی که در راه رستگاری قدم برمیدارد و افراد ناکس و پست که دنبال هر آوازی روند و مانند پشه های ریز از هر طرف که باد بوزد بآن سو شوند نه از پرتو دانش تابشی گرفته و نه بر پایگاه استواری پناهنده شده اند ای کمیل دانش از ثروت بهتر است که دانش نگهبان تو است ولی ثروت را باید تو نگهبان باشی ثروت را هر چه بیشتر خرج کنی کمتر گردد ولی دانش هر چه بیشتر خرج شود افزوده تر شود ای کمیل دلبستگی بدانشمند حق ثابتی است بر دیگران که مورد بازخواست است زیرا تا دانشمند زنده…

الخصال، ج 2، ص 186
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه