اَلتَّقْوَى ظَاهِرُهُ شَرَفُ اَلدُّنْيَا وَ بَاطِنُهُ شَرَفُ اَلْآخِرَة
ظاهر پرهیزگاری، بزرگی دنیا و باطن آن بزرگی آخرت است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
اَلتَّقْوَى ظَاهِرُهُ شَرَفُ اَلدُّنْيَا وَ بَاطِنُهُ شَرَفُ اَلْآخِرَة
ظاهر پرهیزگاری، بزرگی دنیا و باطن آن بزرگی آخرت است.
إنّ التّقوى عصمة لك في حيوتك و زلفى لك بعد مماتك.
همانا پرهیزگاری، در زندگی دنیا حافظ توست و وسیلۀ نزدیکی تو به خداست بعد از مرگ.
اَلرَّحِيلُ وَشِيك
کوچ از دنیا شتابان است.
إِنَّكَ لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْ عَمَلِكَ إِلاَّ مَا أَخْلَصْتَ فِيهِ وَ لَمْ تَشُبْهُ بِالْهَوَى وَ أَسْبَابِ اَلدُّنْيَا
همانا از اعمال تو مقبول نمی گردد مگر آنهایی که در آن بی آلایشی ورزی و آن را با خواهش و ابزار دنیا آلوده نسازی.
أَعْمَالُ اَلْعِبَادِ فِي اَلدُّنْيَا نُصْبُ أَعْيُنِهِمْ فِي اَلْآخِرَة
کردار بندگان در دنیا، در برابر چشمان آنها در آخرت نگاه داشته می شود.
لاَ تَكُنْ مِمَّنْ يَرْجُو اَلْآخِرَةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ وَ يُسَوِّفُ اَلتَّوْبَةَ بِطُولِ اَلْأَمَلِ يَقُولُ فِي اَلدُّنْيَا بِقَوْلِ اَلزَّاهِدِينَ وَ يَعْمَلُ فِيهَا بِعَمَلِ اَلرَّاغِبِين
مباش از کسانی که به آخرت، بدون عمل امیدوارند و توبه را با آرزوهای دراز به عقب می اندازد، در دنیا چون بی رغبتان سخن می گویند و چون شیفتگان عمل می کنند.
يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ دَارَ اَلْفَنَاءِ أَنْ يَعْمَلَ لِدَارِ اَلْبَقَاء
شایسته است کسی که خانۀ ناپایدار دنیا را می شناسد، برای خانۀ پایدار آخرت تلاش کند.
يَنْبَغِي لِمَنْ أَيْقَنَ بِبَقَاءِ اَلْآخِرَةِ وَ دَوَامِهَا أَنْ يَعْمَلَ لَهَا
شایسته است برای کسی که به بقا و پایندگی دنیا یقین دارد این که برای آن عمل نماید.
يَسِيرُ اَلدُّنْيَا خَيْرٌ مِنْ كَثِيرِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَجْدَرُ مِنْ هُلْكَتِهَا
کم دنیا بهتر از بسیار آن است.و به مقدار کفایت آن، بهتر از اندازه ای است که به هلاکت اندازد.
مَنْ أَصْبَحَ مُعَافًى فِي جَسَدِهِ آمِناً فِي سَرْبِهِ عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ اَلدُّنْيَا يَا اِبْنَ خَثْعَمٍ يَكْفِيكَ مِنْهَا مَا سَدَّ جَوْعَتَكَ وَ وَارَى عَوْرَتَكَ فَإِنْ يَكُنْ بَيْتٌ يُكِنُّكَ فَذَاكَ وَ إِنْ تَكُنْ دَابَّةٌ تَرْكَبُهَا فَبَخْ فَلَقُ اَلْخُبْزِ وَ مَاءُ اَلْجَرِّ وَ مَا بَعْدَ ذَلِكَ حِسَابٌ عَلَيْكَ أَوْ عَذَابٌ.
رسول خدا(ص)فرمود: هر کس بدنش سالم و جانش در امان و خوراک روزانه را داشته باشد مانند این است که همه خیر دنیا را دارا است ای فرزند خثعم از دنیا بمقداری که جلو گرسنگی تو را بگیرد و بدنت را بپوشاند ترا کافی خواهد بود و اگر خانه ای برای سایه سر داشته باشی چه بهتر و اگر مرکبی برای سواریت باشد به به که خیر است و چه خیری و بیش از این حساب دارد یا شکنجه و عذاب(در حلال دنیا حساب است و در حرامش عذاب).
أَشَدُّ مَا يُتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي ثَلاَثَةٌ زَلَّةُ عَالِمٍ أَوْ جِدَالُ مُنَافِقٍ بِالْقُرْآنِ أَوْ دُنْيَا تَقْطَعُ رِقَابَكُمْ فَاتَّهِمُوهَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ.
رسول خدا(ص)فرمود: ترسناک تر از هر چیز بر امت من سه چیز است لغزش دانشمند یا استدلال منافق با قرآن بر مدعای باطل خود یا دنیایی که شما را تا سرحد مرگ ببرد بدنیا در باره خود بدبین باشید.
خَرَجَ إِلَيَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع فَأَخَذَ بِيَدِي وَ أَخْرَجَنِي إِلَى اَلْجَبَّانِ وَ جَلَسَ وَ جَلَسْتُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ فَقَالَ يَا كُمَيْلُ اِحْفَظْ عَنِّي مَا أَقُولُ لَكَ اَلنَّاسُ ثَلاَثَةٌ عَالِمٌ رَبَّانِيٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبِيلِ نَجَاةٍ وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ اَلْعِلْمِ وَ لَمْ يَلْجَئُوا إِلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ يَا كُمَيْلُ اَلْعِلْمُ خَيْرٌ مِنَ اَلْمَالِ اَلْعِلْمُ يَحْرُسُكَ وَ أَنْتَ تَحْرُسُ اَلْمَالَ وَ اَلْمَالُ تَنْقُصُهُ اَلنَّفَقَةُ وَ اَلْعِلْمُ يَزْكُو عَلَى…
کمیل بن زیاد گوید: علی بن ابی طالب نزد من آمد و دست مرا گرفت و مرا با خود به صحرا برد چون بصحرا رسیدیم بر زمین نشست و من هم نشستم سپس سر بلند کرده و متوجه من شد و فرمود: ای کمیل آنچه تو را میگویم بخاطر بسپار. مردم سه دسته اند: دانشمند الهی و دانشجویی که در راه رستگاری قدم برمیدارد و افراد ناکس و پست که دنبال هر آوازی روند و مانند پشه های ریز از هر طرف که باد بوزد بآن سو شوند نه از پرتو دانش تابشی گرفته و نه بر پایگاه استواری پناهنده شده اند ای کمیل دانش از ثروت بهتر است که دانش نگهبان تو است ولی ثروت را باید تو نگهبان باشی ثروت را هر چه بیشتر خرج کنی کمتر گردد ولی دانش هر چه بیشتر خرج شود افزوده تر شود ای کمیل دلبستگی بدانشمند حق ثابتی است بر دیگران که مورد بازخواست است زیرا تا دانشمند زنده…