المعصية تمنع الإجابة
نافرمانی، مانع اجابت دعا است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
المعصية تمنع الإجابة
نافرمانی، مانع اجابت دعا است.
اَلدَّاعِي بِلاَ عَمَلٍ كَالْقَوْسِ بِلاَ وَتَر
دعا کننده بدون عمل، مانند کمان بدون زه است.
لا تستبطىء إجابة دعائك و قد سددت طريقة بالذّنوب
برآورده شدن دعای خود را دیر مینداز؛ زیرا نافرمانیهای تو راه آن را بسته است.
لاَ يُقَنِّطَنَّكَ تَأْخِيرَ إِجَابَةِ اَلدُّعَاءِ فَإِنَّ اَلْعَطِيَّةَ عَلَى قَدْرِ اَلنِّيَّةِ وَ رُبَّمَا تَأَخَّرَتِ اَلْإِجَابَةُ لِيَكُونَ ذَلِكَ أَعْظَمَ لِأَجْرِ اَلسَّائِلِ وَ أَجْزَلَ لِعَطَاءِ اَلنَّائِل
تأخیر در اجابت دعایت تو را ناامید نسازد؛ زیرا بخشش به اندازه عزم است.و چه بسا اجابت به خاطر آن که مزد آن برای دعا کننده بزرگتر و بیشتر است، به تأخیر افتد.
الخطوة عند الخالق بالرّغبة فيما لديه الخطوة عند المخلوق بالرّغبة عمّا في يديه
منزلت در برابر پروردگار با میل به آنچه در دست اوست.و منزلت در برابر مردم، با میل به آنچه در دست آنهاست.
إِنَّكُمْ إِنْ رَجَوْتُمُ اَللَّهَ بَلَغْتُمْ آمَالَكُمْ وَ إِنْ رَجَوْتُمْ غَيْرَ اَللَّهِ خَابَتْ أَمَانِيُّكُمْ وَ آمَالُكُم
همانا اگر امید شما به خداست، به آرزوهایتان می رسید و اگر به غیر اوست، آرزوهای شما نرسیدنی است.
دَعَاكُمْ رَبُّكُمْ سُبْحَانَهُ فَنَفَرْتُمْ وَ وَلَّيْتُمْ وَ دَعَاكُمُ اَلشَّيْطَانُ فَاسْتَجَبْتُمْ وَ أَقْبَلْتُم
پروردگارتان شما را خواند، گریختید و پشت کردید، ولی شیطان شما را خواند، او را اجابت کردید و پذیرفتید.
مَنْ أَكْثَرَ مَسْئَلَةَ اَلنَّاسِ ذَل
کسی که خواهش از مردم را زیاد کند، خوار گردد.
مَنْ صَانَ نَفْسَهُ عَنِ اَلْمَسَائِلِ جَل
کسی که نفس خود را از خواهش از مردم باز دارد، عزیز گردد.
مَنْ سَأَلَ غَيْرَ اَللَّهِ اِسْتَحَقَّ اَلْحِرْمَان
کسی که از غیر خدا بخواهد، سزاوار بی بهره ماندن است.
لاَ تَسْأَلُوا إِلاَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ فَإِنَّهُ إِنْ أَعْطَاكُمْ أَكْرَمَكُمْ وَ إِنْ مَنَعَكُمْ خَارَ لَكُم
از غیر خدا نخواهید؛ پس همانا اگر عطا کند، شما را بزرگ دارد و اگر باز دارد، باز هم برای شما نیکوست.
اَلتَّوْبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَ اِسْتِغْفَارٌ بِاللِّسَانِ وَ تَرْكٌ بِالْجَوَارِحِ وَ إِضْمَارُ أَنْ لاَ يَعُود
توبه، پشیمانی دل و آمرزشخواهی با زبان و باز داری اعضاء از گناه و عزم بر ترک است.