احادیث درباره معنای توبه و تشویق به آن

اَلتَّوْبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَ اِسْتِغْفَارٌ بِاللِّسَانِ وَ تَرْكٌ بِالْجَوَارِحِ وَ إِضْمَارُ أَنْ لاَ يَعُود

توبه، پشیمانی دل و آمرزشخواهی با زبان و باز داری اعضاء از گناه و عزم بر ترک است.

اَلذُّنُوبُ اَلدَّاءُ وَ اَلدَّوَاءُ اَلاِسْتِغْفَارُ وَ اَلشِّفَاءُ أَنْ لاَ تَعُود

گناهان، بیماری هستند و داروی آن آمرزشخواهی و درمان آن ترک است.

اَلْمُسْتَدْرِكُ عَلَى شَفَا صَلاَح

جبران کننده، در کنار نیکویی است.

حُسْنُ اَلاِسْتِدْرَاكِ عُنْوَانُ اَلصَّلاَح

به نیکویی جبران کردن، نشانه نیکوکار شدن است.

فَازَ مَنْ أَصْلَحَ عَمَلَ يَوْمِهِ وَ اِسْتَدْرَكَ فَوَارِطَ فَوَائِتَ أَمْسِه

کسی که عمل امروز خود را نیکو ساخت و کاستیهای گذشته را جبران کرد، رستگار شد.

قَدْ أُمْهِلُوا فِي طَلَبِ اَلْمَخْرَجِ وَ هُدُوا سَبِيلَ اَلْمَنْهَج

همانا مردم برای یافتن راه خروج مهلت داده شده اند و به راه راست و روشن هدایت شده اند.

مَنْ أُعْطِيَ اَلتَّوْبَةُ لَمْ يَحْرِمِ اَلْقَبُول

به کسی که توبه داده شد، از پذیرفته شدن محروم نخواهد شد.

مَنْ لَمْ يَقْبَلِ اَلتَّوْبَةَ عَظُمَتْ خَطِيئَتُه

کسی که توبه را نپذیرد، گناه او بزرگ شود.

مَا أَهْدَمَ اَلتَّوْبَةَ لِعَظِيمِ اَلْجُرْم

توبه، گناه بزرگ را نابود می کند.

مَا نَهَى اَللَّهُ سُبْحَانَهُ عَنْ شَيْءٍ إِلاَّ وَ أَغْنَى عَنْه

خداوند مردم را از چیزی بازنداشته، مگر آن که از آن بی نیاز ساخته است.

لاَ خَيْرَ فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ رَجُلٌ أَذْنَبَ ذُنُوبا فَهُوَ يَتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ وَ رَجُلٌ يُجَاهِدُ نَفْسَهُ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ سُبْحَانَه

خیری در دنیا، مگر برای یکی از این دو نیست:مردی که گناهی مرتکب می شود و آن را با توبه جبران می نماید، و مردی که برای فرمانبری از خداوند سبحان با نفس خود مبارزه می کند.

نعم اللّه سبحانه اكثر من أن تشكر إلاّ ما أعان اللّه عليه و ذنوب ابن آدم أكثر من أن تغفر إلاّ ما عفا اللّه عنه

نعمتهای خداوند بیشتر از آن است که آنها را سپاس گویی؛ مگر آنچه در یاری او صرف شود.و گناهان مردم افزونتر از آن است که آمرزیده شود؛ مگر آنچه را خداوند از آن درگذرد.