گنجینه احادیث

لاَ غِنَى بِأَحَدٍ مِنَ اَلاِرْتِيَادِ وَ قَدْرِ بَلاَغِهِ مِنَ اَلزَّاد

هیچ کس از جستجو در اندازۀ روزی خود بی نیاز نیست.

حُبُّ اَلْمَالِ سَبَبُ اَلْفِتَنِ وَ حُبُّ اَلرِّئَاسَةِ رَأْسُ اَلْمِحَن

مال دوستی، علّت فتنه ها و مقام دوستی، رأس مصیبتهاست.

حُبُّ اَلْمَالِ يُفْسِدُ اَلْمَآل

مال دوستی، سرانجام را تباه کند.

حُبُّ اَلْمَالِ يُقَوِّي اَلْآمَالَ وَ يُفْسِدُ اَلْأَعْمَال

مال دوستی، آرزوها را تقویت و عملها را تباه کند.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَلِمَ شَرَفَ نَفْسِهِ أَنْ يُنَزِّهَهَا عَنْ دَنَاءَةِ اَلدُّنْيَا

بر کسی که شرافت نفس خویش را می شناسد سزاوار است که خویش را از پستیهای دنیا پاکیزه گرداند.

إِيَّاكُمْ وَ غَلَبَةَ اَلدُّنْيَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ فَإِنَّ عَاجِلَهَا نَغْصَةٌ وَ آجِلَهَا غُصَّة

از غلبه و چیره نمودن دنیا بر نفس خویش بپرهیزید، پس بدرستی که از دنیا آنچه حاضر است ناتمام و ناگوار است و آیندۀ آن غصّه و اندوه است.

مُصَاحِبُ مُصَاحَبَةُ اَلدُّنْيَا هَدَفُ اَلنَّوَائِبِ وَ اَلْغِيَر

همدم دنیا، نشانۀ تیر مصیبتها و دگرگونیهاست.

اَلدُّنْيَا لاَ تَصْفُو لِشَارِبٍ وَ لاَ تَفِي لِصَاحِب

دنیا برای نوشنده آن زلال نمی شود و به صاحب و همدمی وفا ننماید.

اَلزَّمَانُ يَخُونُ مَنْ صَاحَبَهُ وَ لاَ يَسْتَعْتِبُ لِمَنْ عَاتَبَه

روزگار به همدم خود خیانت می کند و کسی که او را سرزنش کند خشنود نمی گردد.

إنّ الدّنيا تخلق الأبدان و تجدّد الآمال و تقرّب المنيّة و تباعد الأمنيّة.كلّما اطمئنّ بها صاحبها منها إلى سرور أشخصته منها إلى محذور

بدرستی که دنیا، بدنها را کهنه و امیدها را تازه، و مرگ را نزدیک، و آرزو را دور می گرداند، هرگاه همدم آن با شادی به دنیا آرام گیرد، او را از جای بر می کند به سوی چیزی که از آن پرهیز می شود.

إِنَّ اَلدُّنْيَا لَمَشْغَلَةٌ عَنِ اَلْآخِرَةِ لَمْ يُصِبْ صَاحِبُهَا مِنْهَا سَيْبا إِلاَّ فَتَحَتْ عَلَيْهِ حِرْصا عَلَيْهَا وَ لَهَجا بِهَا

بدرستی که دنیا، آدمی را از آخرت باز می دارد و به همدم آن بخششی عطا نمی کند مگر این که حرص و بیش خواهی را بر او می گشاید.

جَارُ اَلدُّنْيَا مَحْرُوبٌ وَ مَوْفُورُهَا مَنْكُوب

پناه گیرندۀ دنیا، اموالش ربوده شده است و کسی که از دنیا بهرۀ تام دارد، مصیبت زده است.