ذِكْرُ اَللَّهِ سَجِيَّةُ كُلِّ مُحْسِنٍ وَ شِيمَةُ كُلِّ مُؤْمِن
یاد خداوند، روش هر نیکوکار و خوی هر ایمان آورده ای است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
ذِكْرُ اَللَّهِ سَجِيَّةُ كُلِّ مُحْسِنٍ وَ شِيمَةُ كُلِّ مُؤْمِن
یاد خداوند، روش هر نیکوکار و خوی هر ایمان آورده ای است.
ذِكْرُ اَللَّهِ طَارِدُ اَللَّأْوَاءِ وَ اَلْبُؤْس
یاد خداوند، رماننده سختی و تهیدستی است.
ذِكْرُ اَللَّهِ دَوَاءُ أَعْلاَلِ اَلنُّفُوس
یاد خداوند، داروی مریضی نفسهاست.
ذِكْرُ اَللَّهِ دِعَامَةُ اَلْإِيمَانِ وَ عِصْمَةٌ مِن
یاد خداوند، استوانۀ ایمان و نگاهدارنده از شیطان است.
ذِكْرُ اَللَّهِ رَأْسُ مَالِ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ رِبْحُهُ اَلسَّلاَمَةُ مِنَ اَلشَّيْطَان
یاد خداوند، سرمایۀ هر ایمان آورده و سود آن، مصونیّت از شیطان است.
سَامِعُ ذِكْرِ اَللَّهِ ذَاكِر
شنوندۀ ذکر خدا، ذاکر است.
طُوبَى لِمَنْ صَمَتَ إِلاَّ مِنْ ذِكْرِ اَللَّه
خوشا بر کسی که جز به یاد خداوند لب فرو بندد.
شَیئانِ لایعرِفُ فَضلَهُما إلاّ مَن فَقَدَهُما: الشَّبابُ وَ العافِیةُ؛
دو نعمت است که ارزش آنها را نمی داند، مگر کسی که آنها را از دست داده باشد: 1.جوانی 2.تندرستی.
لَيْسَ فِي اَلْأَشْيَاءِ بِوَالِجٍ وَ لاَ عَنْهَا بِخَارِج
خداوند نه در چیزها فرو رفته و نه از آنها بیرون است.
لَمْ يَحْلُلِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ فِي اَلْأَشْيَاءِ فَيَكُونُ فِيهَا كَائِنا وَ لَمْ يَنْأَ عَنْهَا فَيُقَالُ هُوَ عَنْهَا بَائِن
خداوند در اشیا فرود نیامده که در آنها موجود باشد و از آنها دور نیست که گفته شود او از آنها جدا و بریده است.
مَنْ تَفَكَّرَ فِي ذَاتِ اَللَّهِ أَلْحَد
کسی که در ذات خداوند تفکّر کند، منکر وجود او شود.
مَنْ تَفَكَّرَ فِي ذَاتِ اَللَّهِ تَزَنْدَق
کسی که در ذات خداوند تفکر کند، زندیق گردد.