جستجوی «دنیا»

اِجْعَلْ مِنْ نَفْسِكَ عَلَى نَفْسِكَ رَقِيبا وَ اِجْعَلْ لِآخِرَتِكَ مِنْ دُنْيَاكَ نَصِيبا

از خویشتن بر نفس خویش نگاهبانی قرار ده و از دنیا برای آخرت خود بهره ای بردار.

دَوَاءُ اَلنَّفْسِ اَلصَّوْمُ عَنِ اَلْهَوَى وَ اَلْحَمِيَّةُ عَنْ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا

داروی نفس، پرهیز از خواهشها و دوری از لذّتهای دنیاست.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَكَلَّمُ بِمَا لاَ يَنْفَعُهُ فِي دُنْيَاهُ وَ لاَ يُكْتَبُ لَهُ أَجْرُهُ فِي أُخْرَاه

در شگفتم از کسی که سخنی می گوید که نه برای او در دنیای بهره ای دارد و نه برای آخرت او پاداشی.

مَنْ خَتَمَ اَلْقُرْآنَ بِمَكَّةَ مِنْ جُمُعَةٍ إِلَى جُمُعَةٍ وَ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ وَ أَكْثَرَ وَ خَتَمَهُ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ وَ اَلْحَسَنَاتِ مِنْ أَوَّلِ جُمُعَةٍ كَانَتْ فِي اَلدُّنْيَا إِلَى آخِرِ جُمُعَةٍ تَكُونُ فِيهَا وَ إِنْ خَتَمَهُ فِي سَائِرِ اَلْأَيَّامِ فَكَذَلِكَ.

هر که در مکه همه قرآن را از جمعه ای تا جمعه دیگر یا در کمتر و یا بیشتر از این مدت بخواند، ولی در هر صورت قرآن را در روز جمعه به پایان برد خداوند پاداش و حسناتی را که از نخستین جمعه دنیا تا آخرین جمعه آن باشد برای او نویسد و اگر خواندن قرآن را در دیگر روزها نیز به پایان برد، این پاداش از آن او خواهد گشت

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلنَّحْلِ فِي كُلِّ شَهْرٍ كُفِيَ اَلْمَغْرَمَ فِي اَلدُّنْيَا وَ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنْ أَنْوَاعِ اَلْبَلاَيَا أَهْوَنُهُ اَلْجُنُونُ وَ اَلْجُذَامُ وَ اَلْبَرَصُ وَ كَانَ مَسْكَنُهُ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ وَ هِيَ وَسَطُ اَلْجِنَانِ .

هر که سوره نحل را هر ماه تلاوت کند در دنیا از بدهکاری و هفتاد گونه بلا که ناچیزترین آن دیوانگی و جذام و پیسی است، برکنار ماند و اقامتگاه او در«جنت عدن»که در میانه بهشت است باشد

مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَةَ سُورَةِ مَرْيَمَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يُصِيبَ مَا يُغْنِيهِ فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ وَ كَانَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنْ أَصْحَابِ عِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ ع وَ أُعْطِيَ فِي اَلْآخِرَةِ مِثْلَ مُلْكِ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ع فِي اَلدُّنْيَا.

هر که بر تلاوت سوره مریم پایداری ورزد جان نسپارد تا آنگاه که در جان و مال و فرزندش به بی نیازی دست یابد و در سرای واپسین از یاران عیسی بن مریم علیهما السلام باشد و در آن سرای او را ملکی همانند ملک سلیمان بن داود علیهما السلام در دنیا، دهند

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلْأَنْبِيَاءِ حُبّاً لَهَا كَانَ كَمَنْ رَافَقَ اَلنَّبِيِّينَ أَجْمَعِينَ فِي جَنّاتِ اَلنَّعِيمِ َ كَانَ مَهِيباً فِي أَعْيُنِ اَلنَّاسِ حَيَاةَ اَلدُّنْيَا.

هر که سوره انبیا را علاقه مندانه تلاوت کند همانند آن کس باشد که با همه پیامبران در بهشت پر نعمت همدم و همنشین است و در زندگی خویش به چشم مردم شکوهمند آید

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلطَّوَاسِينَ اَلثَّلاَثَةِ فِي لَيْلَةِ اَلْجُمُعَةِ كَانَ مِنْ أَوْلِيَاءِ اَللَّهِ وَ فِي جِوَارِ اَللَّهِ وَ كَنَفِهِ وَ لَمْ يُصِبْهُ فِي اَلدُّنْيَا بُؤْسٌ أَبَداً وَ أُعْطِيَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ اَلْجَنَّةِ حَتَّى يَرْضَى وَ فَوْقَ رِضَاهُ وَ زَوَّجَهُ اَللَّهُ مِائَةَ زَوْجَةٍ مِنْ حُورِ اَلْعِينِ.

هر که سوره های طواسین(شعرا ، نمل و قصص)را در شب جمعه تلاوت کند از دوستان خدا و در پناه و حمایت خدا باشد و هرگز گزندی در دنیا به او نرسد و در سرای واپسین به اندازه ای از بهشت به او ارزانی شود که راضی گردد و بلکه فرای رضایتش به او ارزانی شود و خداوند صد حوری را به همسری او درآورد

الحمدين لِلْحَمْدَيْنِ جَمِيعاً حَمْدِ سَبَإٍ وَ حَمْدِ فَاطِرٍ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي لَيْلَةٍ لَمْ يَزَلْ فِي لَيْلَتِهِ فِي حِفْظِ اَللَّهِ وَ كِلاَءَتِهِ فَمَنْ قَرَأَهُمَا فِي نَهَارِهِ لَمْ يُصِبْهُ فِي نَهَارِهِ مَكْرُوهٌ وَ أُعْطِيَ مِنْ خَيْرِ اَلدُّنْيَا وَ خَيْرِ اَلْآخِرَةِ مَا لَمْ يَخْطُرْ عَلَى قَلْبِهِ وَ لَمْ يَبْلُغْ مُنَاهُ.

امام علیه السلام در باره دو سوره ای که با کلمه حمد آغاز می شود -سوره سبا و فاطر-فرمود: هر که این دو سوره را شبانگاه تلاوت کند آن شب پیوسته در نگاهبانی و مراقبت خدا باشد و چون در روز تلاوت کند آن روز هیچ ناخوشایندی به او نرسد و از نیکی دنیا و آخرت به اندازه ای به او ارزانی شود که به ذهنش خطور نکرده و آرزوی دستیابی به آن را ننموده است

مَنْ قَرَأَ يس فِي عُمُرِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خَلْقٍ فِي اَلدُّنْيَا وَ بِكُلِّ خَلْقٍ فِي اَلْآخِرَةِ وَ فِي اَلسَّمَاءِ وَ بِكُلِّ وَاحِدٍ أَلْفَيْ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ مِثْلَ ذَلِكَ وَ لَمْ يُصِبْهُ فَقْرٌ وَ لاَ غُرْمٌ وَ لاَ هَدْمٌ وَ لاَ نَصَبٌ وَ لاَ جُنُونٌ وَ لاَ جُذَامٌ وَ لاَ وَسْوَاسٌ وَ لاَ دَاءٌ يَضُرُّهُ وَ خَفَّفَ اَللَّهُ عَنْهُ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ أَهْوَالَهُ وَ وَلِيَ قَبْضَ رُوحِهِ وَ كَانَ مِمَّنْ يَضْمَنُ اَللَّهُ لَهُ اَلسَّعَةَ فِي مَعِيشَتِهِ وَ اَلْفَرَجَ عِنْدَ لِقَائِهِ وَ اَلرِّضَا بِالثَّوَابِ فِي آخِرَتِهِ وَ قَالَ…

امام باقر علیه السلام فرمود: هر که سوره یس را یک بار در طول عمرش تلاوت کند خداوند به تعداد همه آفریدگان در دنیا و همه آفریدگان در آخرت و آسمان به ازای هر یک او را دو هزار هزار(دو میلیون)پاداش و حسنه نویسد و به همان تعداد از گناهانش پاک سازد و ناداری و بدهکاری و خانه خرابی و درماندگی و دیوانگی و وسواس و بیماری آسیب رسان او را در نرسد و خداوند دشواری و هراس مرگ را از او بکاهد و خود قبض روحش را به دست گیرد و از آنان باشد که خداوند فراخناکی در زندگی و شادمانی هنگام دیدارش با خدا(مرگ)و خشنودی به پاداش خداوند در سرای واپسین را برای آنان تضمین نموده است و خداوند فرازمند همه فرشتگان در آسمان ها و زمین را فرماید: بی گمان از فلانی خشنود شدم؛ پس برای او آمرزش جویید

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلصَّافَّاتِ فِي كُلِّ يَوْمِ جُمُعَةٍ لَمْ يَزَلْ مَحْفُوظاً مِنْ كُلِّ آفَةٍ مَدْفُوعاً عَنْهُ كُلُّ بَلِيَّةٍ فِي اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا مَرْزُوقاً فِي اَلدُّنْيَا فِي أَوْسَعِ مَا يَكُونُ مِنَ اَلرِّزْقِ وَ لَمْ يُصِبْهُ اَللَّهُ فِي مَالِهِ وَ وُلْدِهِ وَ لاَ بَدَنِهِ بِسُوءٍ مِنْ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ وَ لاَ مِنْ جَبَّارٍ عَنِيدٍ وَ إِنْ مَاتَ فِي يَوْمِهِ أَوْ فِي لَيْلَتِهِ بَعَثَهُ اَللَّهُ شَهِيداً وَ أَمَاتَهُ شَهِيداً وَ أَدْخَلَهُ اَلْجَنَّةَ مَعَ اَلشُّهَدَاءِ فِي دَرَجَةٍ مِنَ اَلْجَنَّةِ .

هر که سوره صافات را هر روز جمعه تلاوت کند همواره از هر آفتی نگاه داشته شود و هر بلایی در زندگی دنیا از او به دور ماند و به فراخناک ترین صورت روزی داده شود و خداوند او را در دارایی و فرزند و بدنش گرفتار بدی شیطان رانده شده و شخص گردنکش زورگو نسازد و اگر در آن روز یا آن شب جان سپارد خداوند او را شهید برانگیزاند و شهید میراند و او را همراه شهیدان در یک مقام به بهشت در آورد

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ ص فِي لَيْلَةِ اَلْجُمُعَةِ أُعْطِيَ مِنْ خَيْرِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ مَا لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِنَ اَلنَّاسِ إِلاَّ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ أَدْخَلَهُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ وَ كُلَّ مَنْ أَحَبَّ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ حَتَّى خَادِمَهُ اَلَّذِي يَخْدُمُهُ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِي حَدِّ عِيَالِهِ وَ لاَ فِي حَدِّ مَنْ يَشْفَعُ فِيهِ.

هر که سوره ص را در شب جمعه تلاوت کند به اندازه ای از نیکی دنیا و آخرت به او داده شود که به هیچ یک از مردمان جز پیامبر فرستاده شده و فرشته تقرب یافته داده نشده است و خداوند او و هر آن کس از خاندانش را که او دوست می دارد به بهشت درآورد حتی خدمتکارش را که او را خدمت گزارده هر چند آن خدمتکار جزو خانواده او و یا از کسانی که اجازه شفاعتشان را داراست به شمار نیاید