گنجینه احادیث

قَدْ تُصَابُ اَلْفُرْصَة

هر آینه گاهی فرصت می رسد.

ليس كلّ غائب يؤوب.

هر پنهانی چنین نیست که برگردد.

مَنْ غَافَصَ من غامض اَلْفُرَصَ أَمِنَ اَلْغُصَص

هر که فرصتها را به شتاب برگیرد، از غمها در امان است.

مَنْ نَاهَزَ اَلْفُرْصَةَ أَمِنَ اَلْغُصَّة

هر که فرصت را غنیمت شمار باشد، از غم در امان است.

مَنْ وَجَدَ مَوْرِدا عَذْبا يَرْتَوِي مِنْهُ فَلَمْ يَغْتَنِمْهُ يُوشِكُ أَنْ يَظْمَأَ وَ يَطْلُبَهُ فَلاَ يَجِدَه

هر که آب گوارایی بیابد که بتواند سیراب گردد و آن را غنیمت نشمارد پس به زودی فرا رسد که تشنه شود و آن را بجوید ولی نیابد.

إضاعة الفرصة غصّة.

تباه سازی فرصت، اندوه آورد.

اَلْفَوْتُ حَسَرَاتٌ مُحْرِقَات

از دست رفتن، افسوسهای سوزنده است.

اَلْفَائِتُ لاَ يَعُود

از دست رفته، باز نگردد.

ثَمَرَةُ اَلْفَوْتِ نَدَامَة

از دست رفتن، پشیمانی به بار آورد.

عَوْدُ اَلْفُرْصَةِ بَعِيدٌ مَرَامُهَا

بازگشت فرصت، دور است رسیدن آن.

فِي اَلْفَوْتِ حَسْرَةٌ وَ مَلاَمَة

دراز دست دادن، افسوس و سرزنش است.

مَنْ قَعَدَ عَنِ اَلْفُرْصَةِ أَعْجَزَهُ اَلْفَوْت

هر که از فرصت استفاده نکند، از دست رفتن او را ناتوان سازد.