وَ قَالَ : إِذَا تَابَ اَلْعَبْدُ تَوْبَة نَصُوحا : أَحَبَّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَسْتُرَ عَلَيْهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ قَالَ يُنْسِي مَلَكَيْهِ مَا كَتَبَا عَلَيْهِ مِنَ اَلذُّنُوبِ وَ يُوحِي إِلَى جَوَارِحِهِ أَنِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ يُوحِي إِلَى بِقَاعِ اَلْأَرْضِ أَنِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ مَا كَانَ يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَيَلْقَى اَللَّهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ عَلَيْهِ شَيْءٌ مِنَ اَلذُّنُوبِ .
امام باقر علیه السّلام فرمود:چون بنده توبه ای مانند توبۀ نصوح نماید، خداوند دوست دارد که گناهان او را در دنیا و آخرت بپوشاند، راوی گوید:پرسیدم؛ چگونه بر او پرده پوشی کند؟فرمود:هر چه از گناهان که دو فرشتۀ مأمور در نامۀ عملش نوشته اند از یادشان ببرد، و به اعضاء و جوارح او وحی می کند که:گناهانی را که به وسیلۀ آنها انجام داده پنهان کنند، و به قطعه های زمین وحی کند گناهانی را که روی آنها انجام داده پنهان دارند، در این هنگام خدا را ملاقات می کند در حالی که اثری از آن گناهان وجود ندارد.
كَفَى بِالنَّدَمِ تَوْبَةً.
امام باقر(ع)فرمود: توبه پشیمانی است و بس.
سُئِلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلتَّوْبَةِ اَلنَّصُوحِ قَالَ هُوَ اَلذَّنْبُ اَلَّذِي لاَ يُعَادُ عَلَيْهِ أَبَدا .
از امام باقر علیه السّلام در مورد توبه نصوح پرسیده شد، امام علیه السّلام فرمود:توبه از گناهی است که هرگز به سوی آن باز نگردد.
وَ قَالَ : مَا مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يُذْنِبُ إِلاَّ أَجَّلَهُ اَللَّهُ سَبْعَ سَاعَاتٍ فَإِنْ هُوَ تَابَ لَمْ يُكْتَبْ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَ إِنْ لَمْ يَتُبْ كَتَبَ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَيِّئَة .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر بندۀ مؤمنی که گناهی کند خداوند هفت ساعت به او مهلت دهد، اگر توبه کرد چیزی در نامۀ عمل او نوشته نخواهد شد و اگر توبه نکرد یک گناه بر او نوشته شود.
وَ قَالَ : إِذَا أَكْثَرَ اَلْعَبْدُ مِنَ اَلاِسْتِغْفَارِ رُفِعَتْ صَحِيفَتُهُ وَ هِيَ تَتَلَأْلَأُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر گاه بنده بسیار استغفار کند نامۀ عملش بالا رود در حالی که می درخشد.
وَ قَالَ : لاَ صَغِيرَةَ مَعَ اَلْإِصْرَارِ وَ لاَ كَبِيرَةَ مَعَ اَلاِسْتِغْفَارِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:با اصرار بر گناه صغیره ای نمی ماند، و با استغفار کبیره ای نمی ماند یعنی گناه کوچک با اصرار بر آن، کبیره خواهد شد، و کبیره با استغفار آمرزیده خواهد شد .
إنّ اللَّه یقبل توبة عبده ما لم یغرغر.
خدا قبول کند توبه بنده اش مادام تا جان بغرغره نرسیده باشد یعنی تا عقل بر جا باشد توبه قبول باشد.
توبوا الی ربّکم من قبل أن تموتوا.
توبه کنید از معاصی و با درگاه خدای تعالی شوید پیش از آنکه بمیرید.
التّائب من الذّنب کمن لا ذنب له.
توبه کار همچون آن کسی بود که هیچ گناه نکرده باشد؛
مَن عَیرَ أخاهُ بِذَنبٍ قَد تابَ مِنهُ لَم یَمُت حَتّی یعمَلَهُ.
هر کس برادر خود را برای گناهی که از آن توبه کرده است، سرزنش کند، نمیرد تا خود آن گناه را مرتکب شود.
اَللَّهُمَّ إِنَّک أَعْلَمُ بِمَا عَمِلْتُ فَاغْفِرْ لِی مَا عَلِمْتَ وَ اصْرِفْنِی بِقُدْرَتِک إِلَی مَا أَحْبَبْتَ.
ای خداوند، تو بهتر می دانی که من چه کرده ام، پس آن گناهان را که خود بدانها آگاهی بیامرز و به قدرت خود مرا بدان سو ببر که خود دوست داری .
اَلتَّائِبُ مِنَ الذَّنبِ کمَن لا ذَنبَ لَه.
آن کسی که توبه کند مانند کسی است که بی گناه باشد.
