گنجینه احادیث

إِنَّ اَلدُّنْيَا عَيْشُهَا قَصِيرٌ وَ خَيْرُهَا يَسِيرٌ وَ إِقْبَالُهَا خَدِيعَةٌ وَ إِدْبَارُهَا فَجِيعَةٌ وَ لَذَّاتُهَا فَانِيَةٌ وَ تَبِعَاتُهَا بَاقِيَة

زیستن دنیا کوتاه و خوبی آن اندک است روی آوری آن، فریب و پشت نمودن آن مصیبت است. لذّتهای آن فانی و عوارض آن همیشگی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارٌ أَوَّلُهَا عَنَاءٌ وَ آخِرُهَا فَنَاءٌ فِي حَلاَلِهَا حِسَابٌ وَ فِي حَرَامِهَا عِقَابٌ مَنِ اِسْتَغْنَى فِيهَا فُتِنَ وَ مَنِ اِفْتَقَرَ فِيهَا حَزِن

بدرستی که دنیا خانه ای است که ابتداء آن سختی و سرانجام آن نابودی است . در حلال آن، حساب و در حرام آن مجازات است.هر که در آن توانگر شد به فتنه افتد و هر که فقیر گردد، اندوهگین باشد.

إنّ الدّنيا دار شخوص و محلّة تنغيص،ساكنها ظاعن و قاطنها بائن و برقها خالب و نطقها كاذب و أموالها محروبة مخروبة و أعلاقها مسلوبة ألا و هي المتصدّية العتون للعيون و الجامحة الحرون و المانية الخؤون

بدرستی که دنیا خانۀ پریشانیها و جایگاه لغزشها است.آرمیده در آن، کوچ کننده و اقامت کنندۀ در آن، جدا شونده است. درخشش آن فریبنده و سخن آن دروغ، و احوال آن غارت شده، و دلبستگی آن، زایل شدنی است.آگاه باشید:که دنیا سخت درگیر شونده و اسبی سرکش و نافرمان و دروغگویی خیانت کننده است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا تُدْنِي اَلْآجَالَ وَ تُبَاعِدُ اَلْآمَالَ وَ تُبِيدُ اَلرِّجَالَ وَ تُغَيِّرُ اَلْأَحْوَالَ مَنْ غَالَبَهَا غَلَبَتْهُ وَ مَنْ صَارَعَهَا صَرَعَتْهُ وَ مَنْ عَصَاهَا أَطَاعَتْهُ وَ مَنْ تَرَكَهَا أَتَتْه

بدرستی که دنیا، مرگها را نزدیک و امیدها را دور، مردان را هلاک و احوال را دگرگون می گرداند، هر که بر او چیرگی جوید دنیا بر او غالب شود و هر که با او درگیر شود او را به زمینش اندازد و هر که او را نافرمانی کند اطاعتش نماید و هر که او را واگذارد دنیا او را بیابد.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالشَّبَكَةِ تَلْتَفُّ عَلَى مَنْ رَغِبَ فِيهَا وَ تَتَحَرَّزُ عَمَّنْ أَعْرَضَ عَنْهَا فَلاَ تَمِلْ إِلَيْهَا بِقَلْبِكَ وَ لاَ تُقْبِلْ عَلَيْهَا بِوَجْهِكَ فَتُوقِعَكَ فِي شَبَكَتِهَا وَ تُلْقِيَكَ فِي هَلَكَتِهَا

بدرستی که دنیا مانند شبکه ای است که هر کس به آن میل کند بر او می پیچد و هر کس از آن درگذرد باز می ایستد، پس دل خود را به آن متمایل منما و چهرۀ خود را بر آن مگشا که تو را در دام خود انداخته و هلاک نماید.

إِنَّ اَلدُّنْيَا تُعْطِي وَ تَرْتَجِعُ وَ تَنْقَادُ وَ تَمْتَنِعُ وَ تُوحِشُ وَ تُؤْنِسُ وَ تُطْمِعُ وَ تُؤْيِسُ يُعْرِضُ عَنْهَا اَلسُّعَدَاءُ وَ يَرْغَبُ فِيهَا اَلْأَشْقِيَاء

دنیا می بخشد و باز پس می گیرد، و پیروی می کند و گردنکشی می نماید و رم می دهد و رام می نماید و به طمع می اندازد و ناامید می گرداند نیکبختان از آن در می گذرند و بدبختان در آن رغبت می کنند.

إِنَّ اَلدُّنْيَا ظِلُّ اَلْغَمَامِ وَ حُلْمُ اَلْمَنَامِ وَ اَلْفَرَحُ اَلْمَوْصُولُ بِالْغَمِّ وَ اَلْعَسَلُ اَلْمَشُوبُ بِالسَّمِّ سَلاَّبَةُ اَلنِّعَمِ أَكَّالَةُ اَلْأُمَمِ جَلاَّبَةُ اَلنِّقَم

بدرستی که دنیا سایۀ ابر است و احتلام خواب، و شادی به اندوه پیوسته، و عسل آمیخته به زهر.ربایندۀ نعمتها و خورندۀ جمعها، و کشندۀ رنج و سختیها است.

إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ اَلدُّنْيَا لِمَا بَعْدَهَا وَ اِبْتَلَى فِيهَا أَهْلَهَا لِيَعْلَمَ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلا وَ لَسْنَا لِلدُّنْيَا خُلِقْنَا وَ لاَ بِالسَّعْيِ لَهَا أُمِرْنَا وَ إِنَّمَا وُضِعْنَا فِيهَا لِنُبْتَلَى بِهَا وَ نَعْمَلَ فِيهَا لِمَا بَعْدَهَا

بدرستی که پروردگار دنیا را برای بعد آن قرار داده و اهل آن را آزمایش می کند تا نیکوکارترین آنها را بشناسد.ما برای دنیا آفریده نشده ایم و به تلاش برای آن فرمان داده نشده ایم، بلکه در آن قرار گرفته ایم تا به آن آزمایش شویم و برای آخرت عمل نماییم.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارٌ مِنْهَالُهَا اَلْفَنَاءُ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا اَلْجَلاَءُ وَ هِيَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ قَدْ عَجَّلَتْ لِلطَّالِبِ وَ اَلْتَبَسَتْ بِقَلْبِ اَلنَّاظِرِ فَارْتَحِلُوا عَنْهَا بِأَحْسَنِ مَا يَحْضُرُكُمْ مِنَ اَلزَّادِ وَ لاَ تَسْأَلُوا فِيهَا إِلاَّ اَلْكَفَافَ وَ لاَ تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ اَلْبَلاَغ

بدرستی که دنیا خانه ای است که سرانجام بخشش آن نابود شدنی است و برای اهل آن، پراکندگی است.دنیا شیرین و سرسبز است که جوینده در آن، شتاب کرده و امر به تیزاندیشان مشتبه شده است.پس از آن کوچ کنید با مهیّا نمودن بهترین توشه، و بیش از نیاز از آن نخواهید و بیش از کفایت از آن طلب مکنید.

إِنَّ اَلدُّنْيَا لاَ يُسْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ بِالزُّهْدِ فِيهَا اُبْتُلِيَ اَلنَّاسُ بِهَا فِتْنَة فَمَا أَخَذُوا مِنْهَا لَهَا أُخْرِجُوا مِنْهُ وَ حُوسِبُوا عَلَيْهِ وَ مَا أَخَذُوا مِنْهَا لِغَيْرِهَا قَدِمُوا عَلَيْهِ وَ أَقَامُوا فِيهِ وَ إِنَّهَا عِنْدَ ذَوِي اَلْعُقُولِ كَالظِّلِّ بَيْنَا تَرَاهُ سَائِغا حَتَّى قَلَصَ وَ زَائِدا حَتَّى نَقَصَ وَ قَدْ أَعْذَرَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ إِلَيْكُمْ فِي اَلنَّهْيِ عَنْهَا وَ أَنْذَرَكُمْ وَ حَذَّرَكُمْ مِنْهَا فَأَبْلَغ

بدرستی که از دنیا سالم نمی ماند مگر کسی که در آن بی رغبت باشد؛ مردم به دنیا آزمایش می شوند، پس آنچه را از دنیا برای دنیا برگیرند، از آن بیرون شده و بر آن محاسبه شوند و آنچه از دنیا برای آخرت برگیرند پس بر آن وارد شوند و در آن بمانند.و بدرستی که دنیا نزد صاحبان خرد مانند سایه ای است در میانۀ زمانی که آن را دراز کشیده می بینی تا این که جمع می شود.و زیاد شونده است تا این که کم شود.خداوند با نهی از آن بهانه و عذر شما را زایل کرده و شما را از آن ترسانیده، پس پیام خود را رسانیده است.

اَلدَّهْرُ يُخْلِقُ اَلْأَبْدَانَ وَ يُجَدِّدُ اَلْآمَالَ وَ يُدْنِي اَلْمَنِيَّةَ وَ يُبَاعِدُ اَلْأُمْنِيَّة

روزگار بدنها را کهنه و امیدها را تازه و مرگ را نزدیک و آرزوها را دور می گرداند.

اَلدُّنْيَا إِنِ اِنْجَلَتْ اِنْجَلَتْ وَ إِذَا جَلَتْ اِرْتَحَلَتْ إِنِ اِنْحَلَتْ اِنْحَلَتْ وَ إِذَا أُحِلَّتْ أَوْحَلَت

دنیا اگر گشوده شود گشوده گردد و اگر پراکنده گردد، برود