حدیث امام علی (ع) درباره حقیقت دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارٌ مِنْهَالُهَا اَلْفَنَاءُ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا اَلْجَلاَءُ وَ هِيَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ قَدْ عَجَّلَتْ لِلطَّالِبِ وَ اَلْتَبَسَتْ بِقَلْبِ اَلنَّاظِرِ فَارْتَحِلُوا عَنْهَا بِأَحْسَنِ مَا يَحْضُرُكُمْ مِنَ اَلزَّادِ وَ لاَ تَسْأَلُوا فِيهَا إِلاَّ اَلْكَفَافَ وَ لاَ تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ اَلْبَلاَغ

بدرستی که دنیا خانه ای است که سرانجام بخشش آن نابود شدنی است و برای اهل آن، پراکندگی است.دنیا شیرین و سرسبز است که جوینده در آن، شتاب کرده و امر به تیزاندیشان مشتبه شده است.پس از آن کوچ کنید با مهیّا نمودن بهترین توشه، و بیش از نیاز از آن نخواهید و بیش از کفایت از آن طلب مکنید.