گنجینه احادیث

اَلْمَوَاعِظُ صِقَالُ اَلنُّفُوسِ وَ جِلاَءُ اَلْقُلُوب

پند، پرداخت نفسها و روشنایی دلهاست.

فِي اَلْمَوَاعِظِ جِلاَءُ اَلصُّدُور

روشنایی دل در پند است.

لِقَاحُ اَلْخَوَاطِرِ اَلْمُذَاكَرَة

گفتگو و یادآوری آبستن خاطره هاست.

اَلْمَوَاعِظُ كَهْفٌ لِمَنْ وَعَاهَا

پندها پناهی است برای کسی که آن را حفظ کند.

اَلْمَوَاعِظُ شِفَاءٌ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا

پندها درمان کسی است که با آن عمل کند.

أَنْفَعُ اَلْمَوَاعِظِ مَا رَدَع

سودمندترین پندها آن است که باز دارد.

بِالْمَوَاعِظِ تَنْجَلِي اَلْغَفْلَة

با پندها، بی خبری زایل می شود.

ثَمَرَةُ اَلْوَعْظِ اَلاِنْتِبَاه

نتیجۀ پند، هوشیاری است.

البغى يزيل يزل النّعم.

ستم، نعمت را زایل می کند.

اَلظُّلْمُ تَبِعَاتٌ مُوبِقَات

ستم دارای سرانجامی بد و همیشگی است.

اَلظُّلْمُ يُرْدِي صَاحِبَه

ستم، صاحب خود را پست می کند.

اَلْمُتَعَدِّي كَثِيرُ اَلْأَضْدَادِ وَ اَلْأَعْدَاء

تجاوزگر، مخالفان و دشمنانش بسیاراند.