گنجینه احادیث

نَحْنُ اَلشِّعَارُ وَ اَلْأَصْحَابُ وَ اَلسَّدَنَةُ وَ اَلْأَبْوَابُ وَ لاَ يُؤْتَى اَلْبُيُوتُ إِلاَّ مِنْ أَبْوَابِهَا وَ مَنْ أَتَاهَا مِنْ غَيْرِ أَبْوَابِهَا كَانَ سَارِقا لاَ تَعْدُوهُ اَلْعُقُوبَة

ما «شعار»و«اصحاب»و«سدنة» و«ابواب» پیامبر هستیم.به خانه ها وارد نمی شوند، مگر از درهای آن، و هر که از غیر آن وارد شود، دزد است که حتما مجازات شود.

لا تزلّوا عن الحقّ و أهله،فإنّه من استبدل بنا باب حطّه درگاهى بود كه بنى اسرائيل در حال سجده و خضوع مأمور به ورود شدند تا از خداوند آمرزش بخواهند. سدنة به خادمين كعبه گويند.

از حق و اهل حق ملغزید، بدرستی که هر کس دیگری را بدل اهل بیت گیرد، هلاک گردد و دنیا و آخرت او نابود شود. إنّما النّاس رجلان:متّبع ش

أَهْلِ اَلْبَيْتِ هَلَكَ وَ فَاتَتْهُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَة

از حق و اهل حق ملغزید، بدرستی که هر کس دیگری را بدل اهل بیت گیرد، هلاک گردد و دنیا و آخرت او نابود شود.

إِنَّمَا اَلنَّاسُ رَجُلاَنِ مُتَّبِعُ شِرْعَةٍ وَ مُبْتَدِعُ بِدْعَة

مردم، دو گروه هستند:پیرو مذهب راست، و پدیده آورنده بدعت.

أَشَدُّ اَلنَّاسِ عَم ى مَنْ عَمِيَ عَنْ حُبِّنَا وَ فَضْلِنَا وَ نَاصَبَنَا اَلْعَدَاوَةَ بِلاَ ذَنْبٍ سَبَقَ مِنَّا إِلَيْهِ إِلاَّ أَنَّا دَعَوْنَاهُ إِلَى اَلْحَقِّ وَ دَعَاهُ سِوَانَا إِلَى اَلْفِتْنَةِ وَ اَلدُّنْيَا فَآثَرُوهَا وَ نَصَبُوا اَلْعَدَاوَةَ لَنَا

کورترین مردم کسی است که از محبت و برتری ما کور گردد و بر ما دشمنی خود را آشکار کرده است، بدون این که گناهی از ما سرزده باشد، جز این که ما او را به حق خوانده ایم و غیر ما او را به فتنه و دنیا خوانده اند پس او دنیا را برگزیده و دشمنی ما را پیشه کرده است.

أَحْسَنُ اَلْحَسَنَاتِ حُبُّنَا وَ أَسْوَءُ اَلسَّيِّئَاتِ بُغْضُنَا

محبّت ما نیکوترین نیکوییها و دشمنی ما بدترین بدیهاست.

إِنَّكُمْ سَتُعْرَضُونَ عَلَى سَبِّي وَ اَلْبَرَاءَةِ مِنِّي فَسُبُّونِي وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلْبَرَاءَةَ مِنِّي

بدرستی که شما را بر دشنام دادن و بیزاری جستن از من خواهند خواست، پس مرا دشنام دهید، ولی مبادا از من بیزاری جویید.

لِبُغْضِنَا لِمُبْغِضِنَا أَمْوَاجٌ مِنْ سَخَطِ اَللَّهِ سُبْحَانَه

برای دشمن ما، امواجی از خشم خداوند خواهد بود.

لو ضربت خيشوم المؤمن على أن يبغضني ما أبغضني و لو صببت الدّنيا بجملتها على المنافق على أن يحبّني ما أحبّني

اگر بینی مؤمن را به شمشیر بزنم تا مرا دشمن بدارد، دشمن نخواهد داشت، و اگر تمامی دنیا را بر منافق بریزم تا مرا دوست بدارد، دوست نخواهد داشت.

أولى النّاس بنا من والانا و عادا من عادانا

سزاوارترین مردم به ما کسی است که ما را دوست بدارد و دشمنان ما را دشمن بدارد.

عَلَيْكُمْ بِحُبِّ آلِ نَبِيِّكُمْ فَإِنَّهُ حَقُّ اَللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ اَلْمُوجِبُ عَلَى اَللَّهِ حَقَّكُمْ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى قَوْلِ اَللَّهِ تَعَالَى قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرا إِلاَّ اَلْمَوَدَّةَ فِي اَلْقُرْبى

بر شما باد به محبّت آل پیامبر، بدرستی که این محبّت، حقّ خداوند بر شماست و واجب کننده حقّ شما بر خدا.آیا به کلام خداوند توجّه نمی کنید که فرمود:«بگو از شما مزدی طلب نمی کنم، مگر دوستی نزدیکان را».

لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَت

اگر کوهی مرا دوست می داشت، قطعا درهم فرو می ریخت.