حدیث امام علی (ع) درباره دوستی و دشمنی امامان ع

قال الإمام عليّ عليه السلام:

أَشَدُّ اَلنَّاسِ عَم ى مَنْ عَمِيَ عَنْ حُبِّنَا وَ فَضْلِنَا وَ نَاصَبَنَا اَلْعَدَاوَةَ بِلاَ ذَنْبٍ سَبَقَ مِنَّا إِلَيْهِ إِلاَّ أَنَّا دَعَوْنَاهُ إِلَى اَلْحَقِّ وَ دَعَاهُ سِوَانَا إِلَى اَلْفِتْنَةِ وَ اَلدُّنْيَا فَآثَرُوهَا وَ نَصَبُوا اَلْعَدَاوَةَ لَنَا

کورترین مردم کسی است که از محبت و برتری ما کور گردد و بر ما دشمنی خود را آشکار کرده است، بدون این که گناهی از ما سرزده باشد، جز این که ما او را به حق خوانده ایم و غیر ما او را به فتنه و دنیا خوانده اند پس او دنیا را برگزیده و دشمنی ما را پیشه کرده است.