عَبْدُ اَلدُّنْيَا مُؤَبَّدُ اَلْفِتْنَةِ وَ اَلْبَلاَء
بنده دنیا، آشوبگر همیشگی و دارای سختی پایدار است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَبْدُ اَلدُّنْيَا مُؤَبَّدُ اَلْفِتْنَةِ وَ اَلْبَلاَء
بنده دنیا، آشوبگر همیشگی و دارای سختی پایدار است.
إِيَّاكَ أَنْ تَغْتَرَّ تَغَيَّرَ بِمَا تَرَى مِنْ إِخْلاَدِ أَهْلِ اَلدُّنْيَا إِلَيْهَا وَ تَكَالُبِهِمْ عَلَيْهَا فَقَدْ نَبَّأَكَ اَللَّهُ عَنْهَا وَ تَكَشَّفَتْ تَكْشِفُ لَكَ عَنْ عُيُوبِهَا وَ مَسَاوِيهَا
بپرهیز از این که فریفته شوی به آنچه از میل اهل دنیا و پیشی گرفتن آنها بر دنیا می بینی، پس خداوند از دنیا و احوال آن تو را آگاه نموده است و دنیا خود از عیب و بدیهای خود پرده برداشته است.
أَهْلُ اَلدُّنْيَا عَرَضُ اَلنَّوَائِبِ وَ ذُرِّيَّةُ اَلْمَصَائِبِ وَ نَهَبُ اَلرَّزَايَا
اهل دنیا، مایۀ مصیبتها و نسل ماتمها و به تاراج رفتۀ مصیبتهایند.
إِنَّمَا اَلدُّنْيَا جِيفَةٌ وَ اَلْمُتَوَاخُونَ اَلْمُؤَاخُونَ عَلَيْهَا أَشْبَاهُ اَلْكِلاَبِ فَلاَ تَمْنَعُهُمْ أُخُوَّتُهُمْ لَهَا مِنَ اَلتَّهَارُشِ اَلتَّهَاوُشِ عَلَيْهَا
دنیا فقط مردار است و کسانی که به جهت دنیا با یکدیگر برادر شده اند همچون سگانند که برادری، آنها را از گزیدن یکدیگر باز نمی دارد.
إنّ الدّنیا حلوة خضرة فمن أخذ عفوها بورک له فیها.
دنیا سبز و شیرین است هر مسلمانی که قناعت کند خدای تعالی بر وی مبارک گرداند.
إنّ الدّنیا حلوة خضرة و إنّ اللَّه مستخلفکم فیها فناظر کیف تعلمون.
دنیا خرّم و شیرین است و خدای تعالی شما را از پس یک دیگر در آن می نشاند و داناست که شما چه خواهید کردن.
إنّ من شرّ النّاس عند اللَّه یوم القیامة عبد أذهب آخرته بدنیا غیره.
بدترین مردمان بنزدیک خدا روز قیامت بنده باشد که آخرت بر خود بزیان آورد برای دنیای دیگری.
إنّ اللَّه تعالی یعطی الدّنیا علی نیة الآخرة، و لا یعطی الآخرة علی نیة الدّنیا.
بدرستی که خدای تعالی بدهد دنیا بر نیت آخرت، و ندهد آخرت را بر نیت دنیا.
إنّ أحساب أهل الدّنیا هذا المال.
فخر کردن اهل دنیا به مالست و نه چنین است که فخر به زهد و پرهیزگاریست.
لا یزداد الأمر الّا شدّة، و لا الدّنیا الّا ادبارا، و لا النّاس الّا شحّا، و لا تقوم السّاعة الّا علی شرار النّاس.
این کار دنیا هر روز که بر آید بتر بود، و نیز پشت بر مکنید و قیامت نزدیک می شود، و مردم را بزیادت نمیشود الّا بخیلی، و قیامت برنخیزد الّا بر بدترین مردمان یعنی کافران و ظالمان.
ما ینتظر أحدکم من الدّنیا الّا غنی مطغیا، أو فقرا منسیا، أو مرضا مفسدا، أو هر ما مفندا، أو موتا مجهزا.
منتظر نبود یکی از شما از دنیا الّا توانگری را که اگر بدان برسد او را بی فرمان و عاصی کند، یا درویشی را که چون بسختی رسد او را قیامت از یاد باز برد، یا بیماری که او را بشکند، یا پیری که او را بی خبر کند یا مرگ که او را بجارده کند و بگورستان رساند،
کونوا فی الدّنیا أضیافا و اتّخذوا المساجد بیوتا.
در دنیا چنان باشید که مهمانان و مسجد بخانه خود گیرید.