جستجوی «دنیا»

فَضِيلَةُ اَلْعَقْلِ اَلزَّهَادَة

زهد گرایی، نشانۀ برتری خرد است.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ اَلدُّنْيَا أَنْ يَزْهَدَ فِيهَا وَ يَعْزِفَ عَنْهَا

کسی که دنیا را می شناسد سزاوار است در آن زهد ورزد و از آن کناره گیرد.

مَنْ لَمْ يَسْتَحْيِ مِنْ طَلَبِ اَلْمَعَاشِ خَفَّتْ مَئُونَتُهُ وَ رَخِيَ بَالُهُ وَ نُعِّمَ عِيَالُهُ وَ مَنْ زَهِدَ فِي اَلدُّنْيَا أَنْبَتَ اَللَّهُ اَلْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ وَ اِنْطَلَقَ بِهَا لِسَانُهُ وَ بَصَّرَهُ عُيُوبَ اَلدُّنْيَا دَاءَهَا وَ دَوَاءَهَا وَ أَخْرَجَهُ مِنْهَا سَالِماً إِلَى دَارِ اَلسَّلاَمِ.

هر که از به دست آوردن خرج زندگی شرم نکند هزینه اش آسان به دست آید و آسوده خاطر گردد و خانواده اش به فراخی روزی دست یابند و هر که در دنیا پارسایی و زهد پیشه کند خداوند حکمت را در دلش پایدار کند و زبانش را به آن گویا سازد و او را به عیب های دنیا و بیماری ها و درمان های آن بینا نماید و او را با سلامتی از این سرای، به بهشت راهی کند.

سُئِلَ زَيْنُ اَلْعَابِدِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَيُّ اَلْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اَللَّهِ تَعَالَى قَالَ مَا مِنْ عَمَلٍ بَعْدَ مَعْرِفَةِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ أَفْضَلَ مِنْ بُغْضِ اَلدُّنْيَا وَ إِنَّ لِذَلِكَ لَشُعَبا كَثِيرَة وَ لِلْمَعَاصِي شُعَبٌ فَأَوَّلُ مَا عُصِيَ اَللَّهُ بِهِ اَلْكِبْرُ وَ هُوَ مَعْصِيَةُ إِبْلِيسَ حِينَ أَبىٰ وَ اِسْتَكْبَرَ وَ كٰانَ مِنَ اَلْكٰافِرِينَ : ثُمَّ اَلْحِرْصُ وَ هُوَ مَعْصِيَةُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِمَا حِينَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَكُلاٰ مِنْ حَيْثُ شِئْتُمٰا وَ لاٰ تَقْرَبٰا هٰذِهِ…

از امام سجاد علیه السّلام سؤال شد:کدام اعمال نزد خداوند از همه بهتر است؟فرمود:هیچ عملی بعد از شناخت خدا و رسولش بهتر از دشمنی با دنیا نیست، دشمنی با دنیا اقسامی و گناهان نیز اقسامی دارد، نخستین معصیتی که نسبت به خداوند واقع شد تکبر بود، و آن نافرمانی شیطان بود که سرپیچی کرد و کبر ورزید و از کافران شد معصیت دیگر حرص و طمع است که آن معصیت آدم و حوّا صلوات اللّٰه علیهما بود، آن هنگام که خداوند فرمود: از هر چه می خواهید بخورید ولی به این درخت نزدیک نشوید که از ظلم کنندگان خواهید بود ، آنها با اینکه احتیاجی به آن درخت نداشتند، آن را خوردند و این حرص تا روز قیامت بین فرزندانشان باقی ماند، و از این روست که فرزندان آدم چیزهایی را جمع می کنند که به آنها نیازی ندارند. بعد از آن حسد است، که گناهی است…

قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِنْزِلِ اَلدُّنْيَا مِنْكَ كَمَنْزِلٍ نَزَلْتَهُ ثُمَّ أَرَدْتَ اَلتَّحَوُّلَ عَنْهُ مِنْ يَوْمِكَ أَوْ كَمَالٍ اِكْتَسَبْتَهُ فِي مَنَامِكَ وَ اِسْتَيْقَظْتَ فَلَيْسَ فِي يَدِكَ مِنْهُ شَيْءٌ وَ إِذَا حَضَرْتَ فِي جَنَازَةٍ فَكُنْ كَأَنَّكَ اَلْمَحْمُولُ عَلَيْهَا وَ كَأَنَّكَ سَأَلْتَ رَبَّكَ اَلرَّجْعَةَ إِلَى اَلدُّنْيَا فَرَدَّكَ فَاعْمَلْ عَمَلَ مَنْ قَدْ عَايَنَ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:دنیا را مانند منزلی بدان که در آن فرود آمده ای و می خواهی همان روز از آن بگذری، و یا همچون مالی است که در خواب به دست آورده باشی، و هنگامی که بیدار شدی چیزی از آن در دستت نباشد، هر گاه جنازه ای را دیدی خودت را جای او فرض کن، و خیال کن از پروردگارت خواسته ای که دوباره تو را به دنیا برگرداند و او هم برگردانده، اینک چون کسی عمل کن که نتیجۀ عملش را به چشم دیده.

مَنْ عَرِفَ اَلدُّنْيَا تَزَهَّد

کسی که دنیا را شناخت، بی اعتنا می گردد.

مَنْ أَيْقَنَ بِمَا يَبْقَى زَهِدَ فِيمَا يَفْنَى

کسی که به آنچه جاویدان است یقین دارد، در آنچه نابود می شود بی اعتنا است.

مَنْ عَزَفَ عَنِ اَلدُّنْيَا أَتَتْهُ صَاغِرَة

کسی که از دنیا متنفّر شود، دنیا در نظر او خوار آید.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَلِمَ سُرْعَةَ زَوَالِ اَلدُّنْيَا أَنْ يَزْهَدَ فِيهَا

سزاوار است کسی که سرعت نابودی دنیا را دانسته، به دنیا بی اعتنایی کند.

يا أيّها النّاس ازهدوا في الدّنيا فإنّ عيشها قصير و خيرها يسير،و إنّها لدار شخوص،و محلّة تنغيص و إنّها لتدني الآجال و تقطع الآمال ألا و هي المتصدّية العنون و الجامحة الحرون و المانية الخؤون

ای مردم در دنیا بی اعتنایی کنید، زیرا زندگی در آن کوتاه و خیر آن اندک است، و بدرستی که دنیا سرای گذر است و جایگاه اندوهگین ساختن و همانا دنیا مرگها را نزدیک و آرزوها را قطع می کند.آگاه باشید که دنیا، فرا پیش آینده ای است که پیش روی آدمی ظاهر می شود، و اسب سرکشی است که آن را رام نمی توان کرد، و تعهّد کننده ای است که خیانت می کند.

اَلدُّنْيَا دُوَلٌ فَأَجْمِلْ فِي طَلَبِهَا وَ اِصْطَبِرْ وَ اِصْبِرْ حَتَّى تَأْتِيَكَ دَوْلَتُك

از برای دنیا، دولتهایی است، پس در طلب آن افراط مکن و صبر کن تا دولت تو فرا رسد.

هَوِّنْ عَلَيْكَ فَإِنَّ اَلْأَمْرَ قَرِيبٌ وَ اَلاِصْطِحَابَ قَلِيلٌ وَ اَلْمُقَامَ يَسِير

بر خود آسان گیر، زیرا امر مرگ نزدیک، و همدمی، اندک و اقامت، کوتاه است.