جستجوی «توبه»

ثَمَرَةُ اَلتَّوْبَةِ اِسْتِدْرَاكُ فَوَارِطِ اَلنَّفْس

نتیجۀ توبۀ، جبران کاستیهای نفس است.

حسن التّوبة يمحو الحوبة

توبۀ نیکو، گناه را پاک می کند.

لَوْ أَنَّ اَلنَّاسَ حِينَ عَصَوْا أَنَابُوا وَ اِسْتَغْفَرُوا لَمْ يُعَذَّبُوا وَ لَمْ يَهْلِكُوا

اگر مردم آنگاه که نافرمانی کردند، باز گردند و آمرزش خواهند، مجازات نشوند و هلاک نگردند.

مَنِ اِسْتَدْرَكَ أَصْلَح

کسی که جبران کند، نیکو شود.

مَنِ اِسْتَدْرَكَ فَوَارِطَهُ أَصْلَح

کسی که کاستیها را جبران کند، نیکو شود.

مَنْ تَابَ فَقَدْ أَنَاب

کسی که توبه کند، بازگشته است.

مَعَ اَلْإِنَابَةِ تَكُونُ اَلْمَغْفِرَة

آمرزش با پشیمانی و زاری خواهد بود.

يَسِيرُ اَلتَّوْبَةِ وَ اَلاِسْتِغْفَارِ يُمَحِّصُ اَلْمَعَاصِي وَ اَلْإِصْرَار

اندکی توبه و آمرزشخواهی، گناهان و پافشاری را پاک می کند.

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ تَابَ تَابَ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَمَرَ جَوَارِحَهُ أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْهِ وَ بِقَاعَ اَلْأَرْضِ أَنْ تَكْتُمَ عَلَيْهِ وَ أُنْسِيَتِ اَلْحَفَظَةُ مَا كَانَتْ تَكْتُبُهُ عَلَيْهِ.

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:هر کس توبه کند خداوند تعالی توبۀ وی بپذیرد، و اعضاء پیکرش را مأمور کند که گناهانش را بپوشانند، و سرزمینهایی را که در آن گناه کرده مأمور گرداند که آن را کتمان کنند، و از یاد فرشتگان مراقبش آنچه از او نوشته اند می برد.

أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى دَاوُدَ اَلنَّبِيِّ ع يَا دَاوُدُ إِنَّ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا أَذْنَبَ ذَنْباً ثُمَّ رَجَعَ وَ تَابَ مِنْ ذَلِكَ اَلذَّنْبِ وَ اِسْتَحْيَا مِنِّي عِنْدَ ذِكْرِهِ غَفَرْتُ لَهُ وَ أَنْسَيْتُهُ اَلْحَفَظَةَ وَ أَبْدَلْتُهُ اَلْحَسَنَةَ وَ لاَ أُبَالِي وَ أَنَا أَرْحَمُ اَلرَّاحِمِينَ.

ابی بصیر گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: خدای گرامی و بزرگ بر پیامبرش داود علیه السلام وحی نمود: ای داود به راستی، چون بنده مومن من گناهی مرتکب شود، سپس بازگردد و از آن گناه توبه کند و هنگام یادآوری اش از من شرم دارد، او را ببخشایم و آن گناه را از یاد فرشتگان محافظ او ببرم و به حسنه تبدیل کنم و از این کار پروایی ندارم و من مهرآورترین مهرآوران هستم

لاَ يَغُرَّكَ اَلنَّاسُ مِنْ نَفْسِكَ فَإِنَّ اَلْأَمْرَ يَصِلُ إِلَيْكَ مِنْ دُونِهِمْ لاَ تَقْطَعِ اَلنَّهَارَ بِكَذَا وَ كَذَا فَإِنَّ مَعَكَ مَنْ يَحْفَظُ عَلَيْكَ وَ لَمْ أَرَ شَيْئاً قَطُّ أَشَدَّ طَلَباً وَ لاَ أَسْرَعَ دَرَكاً مِنَ اَلْحَسَنَةِ لِلذَّنْبِ اَلْقَدِيمِ وَ لاَ تُصَغِّرْ شَيْئاً مِنَ اَلْخَيْرِ فَإِنَّكَ تَرَاهُ غَداً حَيْثُ يَسُرُّكَ وَ لاَ تُصَغِّرْ شَيْئاً مِنَ اَلشَّرِّ فَإِنَّكَ تَرَاهُ غَداً حَيْثُ يَسُوؤُكَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ إِنَّ اَلْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ اَلسَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذّاكِرِين

فریب مردم را مخور؛ زیرا به راستی، ثمره کارت به تو خواهد رسید نه به آنان، و روز خویش را به گفتگوی این و آن سپری مکن؛ زیرا بی گمان فرشتگانی مراقب تو هستند و هرگز چیزی را جویاتر و شتابناک تر از حسنه در دستیابی به گناه پیشین ندیده ام و هیچ نیکی را کوچک مشمار؛ زیرا آن را فردای قیامت در جایی می بینی که تو را شادمان می سازد و هیچ بدی را کوچک مشمار؛ چرا که فردای قیامت آن را در جایی می بینی که تو را ناراحت می سازد. به راستی، خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «همانا خوبی ها بدی ها را از میان می برد. این برای پندگیرندگان پندی است» هود ، آیه 114 .

مِنْ كِتَابِ رَوْضَةِ اَلْوَاعِظِينَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنَا اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا خَلَقْتُ اَلْمُلُوكَ وَ قُلُوبُهُمْ بِيَدِي فَأَيُّمَا قَوْمٍ أَطَاعُونِي جَعَلْتُ قُلُوبَ اَلْمُلُوكِ عَلَيْهِمْ رَحْمَة وَ أَيُّمَا قَوْمٍ عَصَوْنِي جَعَلْتُ قُلُوبَ اَلْمُلُوكِ عَلَيْهِمْ سَخْطَة أَلاَ لاَ تَشْغَلُوا أَنْفُسَكُمْ بِسَبِّ اَلْمُلُوكِ تُوبُوا إِلَيَّ أَعْطِفْ بِقُلُوبِهِمْ عَلَيْكُمْ.

رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرماید:خداوند عزّ و جل فرمود:من خدائی هستم که هیچ معبودی جز من نیست، حکّام را آفریدم در حالی که دلهای آنها در دست من است، هر گروهی که مرا اطاعت کنند دلهای آن حکام را رحمت بر آنان قرار خواهم داد، و هر گروهی که مرا نافرمانی کنند دلهای حکام را بر آنان غضبناک قرار خواهم داد.آگاه باشید خودتان را به دشمنان دادن به پادشاهان سرگرم نکنید، به سوی من توبه کنید تا دلهای آنها را نسبت به شما مهربان سازم.