گنجینه احادیث

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ مِحَنٍ وَ مَحَلُّ فِتَنٍ مَنْ سَاءَهَا فَاتَتْهُ وَ مَنْ قَعَدَ عَنْهَا وَاتَتْهُ وَ مَنْ أَبْصَرَ إِلَيْهَا أَعْمَتْهُ وَ مَنْ بَصُرَ بِهَا بَصَّرَتْه

همانا دنیا خانۀ رنجها و جایگاه فتنه هاست، کسی که آن را طلب کند از او فوت شود و کسی که آن را نجوید، به سوی او آید و کسی که به او چشم دوزد، او را کور گرداند و کسی که به او بینا گردد، او را بینا گرداند.

ثَمَرَةُ اَلْوَلَهِ بِالدُّنْيَا عَظِيمُ اَلْمِحْنَة

نتیجۀ شیفتگی به دنیا، رنج بزرگ است.

حُبُّ اَلدُّنْيَا رَأْسُ اَلْفِتَنِ وَ أَصْلُ اَلْمِحَن

دنیا دوستی، سر فتنه ها و ریشه رنجها است.

شَرُّ اَلْمِحَنِ حُبُّ اَلدُّنْيَا

بدترین رنجها، دنیا دوستی است.

شَرُّ اَلْفِتَنِ مَحَبَّةُ اَلدُّنْيَا

بدترین فتنه ها، دوستی دنیا است.

طَلَبُ اَلدُّنْيَا رَأْسُ اَلْفِتْنَة

دنیا طلبی، سر فتنه است.

قُرِنَتِ اَلْمِحْنَةُ بِحُبِّ اَلدُّنْيَا

رنج، به دنیا دوستی پیوند خورده است.

مَنْ لَهِجَ قَلْبُهُ بِحُبِّ اَلدُّنْيَا اِلْتَاطَ مِنْهَا بِثَلاَثٍ هَمٍّ لاَ يُغْنِيهِ لاَ يغبيه وَ حِرْصٍ لاَ يَتْرُكُهُ وَ أَمَلٍ لاَ يُدْرِكُه

کسی که دلش فریفتۀ دوستی دنیاست، سه چیز از دنیا به او می چسبد:اندوهی بی سرانجام، آزمندی که او را رها نکند، و امیدی که آن را نیابد.

من استشعر الشّعف بالدّنيا ملأت ضميره أشجانا لها رقص على سويداء قلبه،همّ يشغله و غمّ يحزنه حتّى يؤخذ بكظمه فيلقى بالفضاء منقطعا أبهراه هيّنا على اللّه فناءه بعيدا على الإخوان لقاؤه

کسی که دوستی بسیار دنیا را شعار خود گرداند، دنیا اندیشۀ او را از اندوه پر کند که بر حال دل او می رقصند، اندوهی که او را مشغول سازد و غمی که او را اندوهگین نماید، تا این که با خشم جان او را بگیرد، پس انداخته می شود در فضا، در حالی که رگ گردن او قطع گردیده است و خداوند او را بر خواری بمیراند، و دیدار برادران با او دور گردد.

رُبَّ عَطَبٍ تَحْتَ طَلَب

بسا هلاکتی که به دنبال خواستنی باشد.

اَلدُّنْيَا دَارُ اَلْأَشْقِيَاء

دنیا سرای بدبختان است.

لاَ تَكُونَنَّ عَبْدَ غَيْرِكَ وَ قَدْ جَعَلَكَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ حُرّا فَمَا خَيْرُ خَيْرٍ لاَ يُنَالُ إِلاَّ بِشَرٍّ وَ يُسْرٍ لاَ يُنَالُ إِلاَّ بِعُسْر

بنده دیگری مباش که خدا تو را آزاد قرار داده است، هیچ خوبی جز با تحمّل سختی، و هیچ آسایشی جز با رنج حاصل نمی شود.