گنجینه احادیث

إِيَّاكَ وَ مُصَاحَبَةَ اَلْفُسَّاقِ فَإِنَّ اَلشَّرَّ بِالشَّرِّ يَلْحَقُ مُلْحَق

از همنشینی گناهکار بپرهیز، همانا بدی به بدی می پیوندد.

إِيَّاكَ وَ مُصَاحَبَةَ أَهْلِ اَلْفُسُوقِ فَإِنَّ اَلرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ مَعَهُم

از همنشینی گناهکاران بپرهیز، همانا خشنودی به عمل هر طایفه، همانند داخل شدن به عمل آنان است.

إيّاك و مصادقة الفاجر فإنّه يبيع مصادقه بالتّافه المحتقر.

از دوستی با تبهکار بپرهیزید، همانا او دوست خود را به چیز اندک بی ارزشی می فروشد.

إِيَّاكَ وَ مُعَاشَرَةَ مُتَتَبِّعِي عُيُوبِ اَلنَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَسْلَمْ مُصَاحِبُهُمْ مُصَاحِبُهُ مِنْهُ مِنْهُم

از معاشرت کسی که در پی عیبهای مردم است بپرهیز، زیرا همنشین اینها از شرّشان سالم نمی ماند.

إِيَّاكَ أَنْ تَعْتَمِدَ عَلَى اَللَّئِيمِ فَإِنَّهُ يَخْذُلُ مَنِ اِعْتَمَدَ عَلَيْهِ بِالسَّلاَمَةِ مِنْهُم

مبادا به فرومایه اطمینان کنی، همانا او یاری نمی کند کسی را که به او اعتماد کرده است.

اِحْذَرِ اَللَّئِيمَ إِذَا أَكْرَمْتَهُ وَ اَلرَّذْلَ اَلرَّذِيلَ إِذَا قَدَّمْتَهُ وَ اَلسَّفِلَةَ اَلسَّفِيلَ إِذَا رَفَعْتَه

بپرهیز از فرومایه پس از آن که او را گرامی داشتی، و از ناکس پس از آن که پیش داشتی او را، و دون مرتبه پس از آن که بلند مرتبه گردانیدی او را.

إِيَّاكَ وَ صُحْبَةَ مَنْ أَلْهَاكَ وَ أَغْرَاكَ فَإِنَّهُ يَخْذُلُكَ وَ يُوبِقُك

مبادا همنشین کسی شوی که تو را شیفته و آزمند سازد، همانا او تو را پست و هلاک می کند.

بِئْسَ اَلْعَشِيرُ اَلْحَقُود

کینه ورز، بد هم زندگی است.

اَلْمَكَانَةُ مِنَ اَلْمُلُوكِ مِفْتَاحُ اَلْمِحْنَةِ وَ بَذْرُ اَلْفِتْنَة

منزلت یافتن پیش پادشاهان، کلید رنج و تخم گرفتاری است.

اِصْحَبِ اَلسُّلْطَانَ بِالْحَذَرِ وَ اَلصَّدِيقَ بِالتَّوَاضُعِ وَ اَلْبِشْرِ وَ اَلْعَدُوَّ بِمَا تَقُومُ بِهِ عَلَيْهِ حُجَّتُك

با پادشاه، با پرهیز همنشینی کن و با دوست، با فروتنی و خوشرویی و با دشمن، به آنچه استوار می کند بر علیه او برهان تو را.

صَاحِبُ اَلسُّلْطَانِ كَرَاكِبِ اَلْأَسَدِ يُغْبَطُ بِمَوْقِفِهِ وَ هُوَ أَعْرَفُ بِمَوْضِعِه

همنشینی پادشاه همانند سواره بر شیر است؛ به جایگاهش غبطه می خورند، ولی خود آشناتر به جایگاه خویش است.

لاَ تُكْثِرَنَّ اَلدُّخُولَ عَلَى اَلْمُلُوكِ فَإِنَّهُمْ إِنْ صَحِبْتَهُمْ مَلُّوكَ وَ إِنْ نَصَحْتَهُمْ غَشُّوك

بر پادشاهان زیاد وارد نشو، اینان اگر همنشین تو شوند، خود را مالک تو دانند و اگر پندت دهند، در آن غش و ناراستی کنند.