گنجینه احادیث

سَفَهُكَ عَلَى مَنْ دُونَكَ جَهْلٌ مُزْر

دشنام دادن تو به کسی که از تو پایین تر است، نادانی خوار کننده است.

فِعْلُ اَلشَّرِّ مَسَبَّة

ناسزاگویی، بدکاری است.

مَنْ قَلَّ عَقْلُهُ سَاءَ خِطَابُه

کسی که خرد او اندک است، سخن او زشت است.

مَا أَفْحَشَ كَرِيمٌ قَط

بزرگوار هرگز دشنام نمی دهد.

لاَ تُسِيءَ اَللَّفْظَ وَ إِنْ ضَاقَ عَلَيْكَ اَلْجَوَاب

سخن خود را زشت مکن، گر چه پاسخ برایت مشکل شود.

لاَ أَوْقَحَ مِنْ بَذِي

پست تر از ناسزاگو نیست.

المروّة من كلّ خناء عريّة بريّة

مردانگی از هر ناسزاگویی برهنه و بیزار است.

سوء المنطق سخف المنطق يزرى بالبهاء و المروّة

زشتگویی، مردانگی و بزرگی را عیبناک می گرداند.

سُوءُ اَلْمَنْطِقِ يُزْرِي بِالْقَدَرِ وَ يُفْسِدُ اَلْأُخُوَّة

زشتگویی، منزلت انسان را کاهش می دهد و برادری را تباه می سازد.

لا توحشنّ لا توحش امرء يسؤك فراقه.

نرمان کسی را که جدایی اش را ناخوش می داری.

لاَ تَتَمَسَّكَنَّ بِمُدْبِرٍ وَ لاَ تُفَارِقَنَّ مُقْبِلا

به پشت کننده هرگز میاویز و از روی آورنده هرگز جدا مشو.

لا تبدلنّ ودّك إذا لم تجد موضعا.

دوستی خود را بذل و بخشش مکن هرگاه جای شایسته اش را نیابی.