گنجینه احادیث

مَنْ كَثُرَ جَمِيلُهُ أَجْمَعَ اَلنَّاسُ عَلَى تَفْضِيلِه

هر که کارهای زیبایش بسیار شود، مردم بر فزونی مرتبه اش اتفاق کنند.

مَنْ قَرُبَ بِرُّهُ بَعُدَ صَيْتُه

هر که نیکویی اش نزدیک شود، آوازه اش به دور دست رسد.

مَنْ بَذَلَ بِرَّهُ اِنْتَشَرَ ذِكْرُه

هر که نیکویی کند، نامش گسترش یابد.

مَنْ بَذَلَ مَعْرُوفَهُ مَالَتْ إِلَيْهِ اَلْقُلُوب

هر که نیکویی کند، دلها به او مایل شود.

مَعَ اَلْبِرِّ تَدِرُّ اَلرَّحْمَة

با نیکویی، مهربانی و رحمت الهی روان شود.

إِنَّمَا طَبَائِعُ اَلْأَبْرَارِ طَبَائِعُ مُحْتَمِلَةٌ لِلْخَيْرِ فَمَهْمَا حُمِّلَتْ تحمل مِنْهُ اِحْتَمَلَتْه

همانا خصلتهای نیکوکاران، خصلتهای خوبی بردار است. پس آنچه از خوبی بر آنها بار شود بردارند.

نُفُوسُ اَلْأَبْرَارِ اَلْأَخْيَارِ نَافِرَةٌ مِنْ نُفُوسِ اَلْأَشْرَار

نفسهای نیکان از نفسهای بدان گریزان است.

نُفُوسُ اَلْأَبْرَارِ تَأْبَى أَفْعَالَ اَلْفُجَّار

نفسهای نیکان از کردار تبهکاران سرباز زند.

رَحْمَةُ اَلضُّعَفَاءِ تَسْتَنْزِلُ اَلرَّحْمَة

مهربانی به ناتوانان، مهربانی الهی را فرود آورد.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَرْجُو رَحْمَةَ مَنْ فَوْقَهُ كَيْفَ لاَ يَرْحَمُ مَنْ دُونَه

در شگفتم از کسی که به مهربانی فرادست خود امید دارد چگونه به فرودست خویش مهربانی نمی کند.

مَنْ لَمْ يَرْحَمْ لَمْ يُرْحَم

کسی که مهربانی نمی کند، مهربانی نمی شود.

مَنْ لَمْ يَرْحَمِ اَلنَّاسَ مَنَعَهُ اَللَّهُ رَحْمَتَه

هر کسی که به مردم مهربانی نکند. خداوند او را از مهربانی خویش محروم کند.