جستجوی «علم»

اَلْعِلْمُ كَثِيرٌ وَ اَلْعَمَلُ قَلِيل

دانش، بسیار و عمل، اندک است.

قَاتِلْ هَوَاكَ بِعِلْمِكَ وَ غَضَبَكَ بِحِلْمِك

به مدد دانش با خواهش نفس و به مدد بردباری با خشم خود مبارزه کن.

مَنْ خَالَفَ هَوَاهُ أَطَاعَ اَلْعِلْم

کسی که با خواهش نفس مخالفت کند، دانایی را پیروی کرده است.

لاَ يُبْعِدَنَّ هَوَاكَ عِلْمَك

خواهش نفس، دانش تو را دور نگرداند.

لاَ يَتَعَلَّمُ مَنْ يَتَكَبَّر

کسی که خود بزرگ بین است، نمی آموزد.

اَلْمُذْنِبُ عَنْ عَلَى غَيْرِ عِلْمٍ بَرِيءٌ مِنَ اَلذَّنْب

گناهکار ناآگاه، گناهکار نیست.

إنّ الدّنيا منتهى بصر الأعمى لا يبصر ممّا ورائها شيئا و البصير ينقذها بصره و يعلم أنّ الدّار ورائها فالبصير منها شاخص و الأعمى إليها شاخص و البصير منها متزوّد و الأعمى لها متزوّد

بدرستی که دنیا، نهایی ترین بینش کوردلان است، که آنچه در ورای آن است نمی بیند.ولی بینادل، نگاهش از دنیا می گذرد و می داند سرای جاوید در پی دنیاست، بنابر این بینا از دنیا می گذرد و نابینا به سوی دنیا می رود، بینا از دنیا توشه بر می گیرد ولی نابینا برای دنیا ذخیره می کند .

ثَوَابُ اَلْعَمَلِ اَلْعِلْمِ يُخَلِّدُكَ وَ لاَ يَبْلَى وَ يُبْقِيكَ وَ لاَ يَفْنَى

پاداش عمل، تو را جاودان سازد و کهنه نگردد و تو را باقی می دارد و نابود نمی گردد.

ثَلاَثٌ لاَ يُسْتَحْيَى مِنْهُنَّ خِدْمَةُ اَلرَّجُلِ ضَيْفَهُ وَ قِيَامُهُ عَنْ مَجْلِسِهِ لِأَبِيهِ وَ مُعَلِّمِهِ وَ طَلَبُ اَلْحَقِّ وَ إِنْ قَل

از سه چیز شرم نباید کرد:پذیرایی از میهمان خود، و برخاستن به احترام پدر و معلّم، و حق خواهی، اگر چه اندک باشد.

مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدِ اِنْتَهَى إِلَى غَايَةِ كُلِّ مَعْرِفَةٍ وَ عِلْم

کسی که خود را بشناسد، پس به آخر هر شناخت و دانشی رسیده است.

زَيْنُ اَلْعِلْمِ اَلْحِلْم

آرایش دانش، بردباری است.

وقار الحلم زينة العلم.

بردباری نیکو، نشانۀ فزونی دانش است. رأس العلم الحلم. بردباری، سر دانش است.