گنجینه احادیث

مَنْ قَعَدَ بِهِ حَسَبُهُ نَهَضَ بِهِ أَدَبُه

کسی را که اصل و تبار، او را بنشاند ادب او را برخیزاند.

مَنْ أَيْقَنَ أَحْسَن

کسی که یقین دارد، نیکوکار است.

إِزْرَاءُ اَلرَّجُلِ عَلَى نَفْسِهِ بُرْهَانُ رَزَانَةِ عَقْلِهِ وَ عُنْوَانُ وُفُورِ فَضْلِه

سرزنش کردن نفس خود، علامت پابرجا بودن خرد و نشانۀ بسیاری فضل مرد است.

لاَ يَكْمُلُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يُحِبَّ مَنْ أَحَبَّهُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ يُبْغِضَ مَنْ أَبْغَضَهُ اَللَّهُ سُبْحَانَه

ایمان مؤمن کامل نمی شود مگر آنگاه که دوست بدارد آنچه را خداوند دوست دارد و دشمن بدارد آنچه را خداوند دشمن می دارد.

أقبل على نفسك بالإدبار عنها أعني أعن أن تقبل على نفسك الفاضلة المقنبسة من نور عقلك الحائلة بينك و بين دواعى طبعك و أعني أعن بالإدبار الإدبار عن نفسك الأمّارة بالسّوء المصافحة بيد العتوّ

رو کن به نفس خود با پشت کردن از آن.یعنی رو آور به نفس خود که بلند مرتبه است و از روشنای خرد تو نور می گیرد و بین تو و خواسته های نفسانی تو حائل است.و مراد از پشت کردن، پشت کردن از نفس توست که فرمان به بدی می دهد و مصافحۀ او با دست ستم باشد.

لاَ تَكْمُلُ اَلْمُرُوءَةُ إِلاَّ لِلَّبِيب

جوانمردی جز برای خردمند کامل نمی شود.

أفضل الإيمان حسن الإيقان

یقین نیکو، برترین ایمان است.

اِقْمِعُوا هَذِهِ اَلنُّفُوسَ فَإِنَّهَا طُلَعَةٌ طُلَقَةٌ إِنْ تُطِيعُوهَا تَزِغْ بِكُمْ إِلَى شَرِّ غَايَة

نفسهای خود را سرکوب کنید؛ همانا آگاهند، اگر آنها را فرمان برید، شما را به سرانجامی بد می کشانند.

اَلْهَوَى عَدُوُّ اَلْعَقْل

خواهش نفس، دشمن خرد است.

لاَ حَسَبَ كَالْأَدَب

تباری همانند ادب نیست.

أَفْضَلُ اَلْإِيمَانِ اَلْإِخْلاَصُ وَ اَلْإِحْسَانُ وَ أَقْبَحُ اَلشِّيَمِ اَلتَّجَافِي وَ اَلْعُدْوَان

اخلاص و نیکی کردن، بهترین ایمان و دوری گزیدن از دوستان و ستم، زشت ترین خویهاست.

لاَ حَسَبَ أَرْفَعُ مِنَ اَلْأَدَب

اصل و تباری، بلندتر از ادب نیست.