جستجوی «دنیا»

أَعَفُّكُمْ أَحْيَاكُمْ . أَنْجَحُكُم

خردمندترین مردم باحیاترین آنهاست. أحسن ملابس الدّین الدّنیا الحیاء نیکوترین ج

أَحْسَنُ مَلاَبِسِ اَلدِّينِ اَلدُّنْيَا اَلْحَيَاء

نیکوترین جامۀ دین دنیا ، حیاست.

اَلشَّجَاعَةُ أَحَدُ اَلْعِزَّيْن

دلاوری یکی از دو عزّت است عزّت در دنیا و عزّت در آخرت .

مَنْ جُمِعَ لَهُ مَعَ اَلْحِرْصِ عَلَى اَلدُّنْيَا اَلْبُخْلُ بِهَا فَقَدِ اِسْتَمْسَكَ بِعَمُودَيِ اَللُّوْم

هر که با آزمندی در دنیا، بخل به آن نیز برای او فراهم گشته، پس به دو ستون فرومایگی چنگ زده است.

مَنْ تَذَلَّلَ لِأَبْنَاءِ اَلدُّنْيَا تَعَرَّى مِنْ لِبَاسِ اَلتَّقْوَى

کسی که در برابر دنیا داران خواری کند، از لباس پرهیزگاری برهنه شده است.

اَلْخُلُقُ اَلسَّيِّئُ أَحَدُ اَلْعَذَابَيْن

اخلاق بد، یکی از دو عذاب دنیا و آخرت است.

وَ عِزَّتِي وَ عَظَمَتِي وَ جَلاَلِي وَ بَهَائِي وَ عُلُوِّي وَ اِرْتِفَاعِ مَكَانِي لاَ يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ إِلاَّ جَعَلْتُ هَمَّهُ فِي آخِرَتِهِ وَ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ وَ كَفَفْتُ عَلَيْهِ صَنِيعَتَهُ وَ ضَمَّنْتُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ رِزْقَهُ وَ آتيه أَتَتْهُ اَلدُّنْيَا وَ هِيَ رَاغِمَةٌ.

امام سجاد علیه السلام فرمود که خدای گرامی و بزرگ می فرماید: به عزت و بزرگی و شکوه و فروزندگی و فرازمندی و بلند مرتبتی خویش سوگند که بنده ای خواسته مرا بر خواسته و میل خویش ترجیح ندهد جز آنکه توجه و تلاش او را برای آخرتش قرار دهم و بی نیازی اش را در دلش نهم و دارایی اش را نگاه دارم و آسمان ها و زمین را ضامن فراهم آوردن روزی اش گردانم و دنیا به او روی آورد در حالی که او به آن میلی نداشته باشد.

مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ لَهُ اَلْقَنَاعَةَ فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَخْرُجْ مِنَ اَلدُّنْيَا حَتَّى يَسْتَكْمِلَ رِزْقَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ اَلْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ عَلَيْهِ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ اَلدُّنْيَا إِلاَّ مَا قُسِّمَ لَهُ.

امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که بزرگترین دلواپسی او در بامداد و شامگاه سرای واپسین باشد خداوند بی نیازی را در دلش نهد و کار او را سامان دهد و تا آنگاه که روزی اش کامل به او نرسد از دنیا نرود و هر که بزرگترین دلواپسی او در بامداد و شامگاه سرای دنیا باشد خداوند ناداری را میان دو چشمش نهد و کارش را بی سامان وانهد و از دنیا به بیش از قسمت خویش دست نیابد.

إِنَّهُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ وَ كَانَ لَهُ جَارٌ كَافِرٌ وَ كَانَ يَرْفُقُ بِالْمُؤْمِنِ وَ يُوَلِّيهِ اَلْمَعْرُوفَ فِي اَلدُّنْيَا فَلَمَّا أَنْ مَاتَ اَلْكَافِرُ بَنَى اَللَّهُ لَهُ بَيْتاً فِي اَلنَّارِ مِنْ طِينٍ فَكَانَ يَقِيهِ حَرَّهَا وَ يَأْتِيهِ اَلرِّزْقُ مِنْ غَيْرِهَا وَ قِيلَ لَهُ هَذَا بِمَا كُنْتَ تَدْخُلُ عَلَى جَارِكَ اَلْمُؤْمِنِ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ مِنَ اَلرِّفْقِ وَ تُوَلِّيهِ مِنَ اَلْمَعْرُوفِ فِي اَلدُّنْيَا.

مرد مومنی در بنی اسراییل بود که همسایه کافری داشت که با آن مومن مهربانی می کرد و در کار نیک دنیوی، دنباله رو و همراه او بود؛ پس چون آن کافر درگذشت خداوند خانه گلینی را برای او در دوزخ بنا کرد تا او را از حرارت آتش دوزخ نگاه دارد و روزی اش از جای دیگری به او می رسید و به او گفته شد: این حالت به سبب مهربانی و نیکی ای بود که با همسایه مومن خویش در دنیا می کردی.

مَنْ أَحَبَّنَا وَ أَبْغَضَ عَدُوَّنَا فِي اَللَّهِ مِنْ غَيْرِ وَتِيرَةٍ وَتَرَهَا إِيَّاهُ لِشَيْ ءٍ مِنْ أَمْرِ اَلدُّنْيَا ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ وَ عَلَيْهِ مِنَ اَلذُّنُوبِ مِثْلُ زَبَدِ اَلْبَحْرِ غَفَرَهَا اَللَّهُ لَهُ.

هر که به خاطر خدا و نه به خاطر ستمی که در امور دنیوی بر او شده، ما را دوست بدارد و دشمنان ما را دشمن بدارد، سپس با این حال جان سپارد و خدا را در حالی دیدار کند که گناهانش به اندازه کف دریا باشد خدا او را بیامرزد.

سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا تَابَ اَلْعَبْدُ اَلْمُؤْمِنُ تَوْبَةً نَصُوحاً َحَبَّهُ اَللَّهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ قُلْتُ وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ قَالَ يُنْسِي مَلَكَيْهِ مَا كَتَبَا عَلَيْهِ مِنَ اَلذُّنُوبِ وَ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى جَوَارِحِهِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ أَوْحَى إِلَى بِقَاعِ اَلْأَرْضِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ مَا كَانَ يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَيَلْقَى اَللَّهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْ ءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِالذُّنُوبِ .

معاویه بن وهب گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: چون بنده مومن توبه ای نصوح و راست کند خداوند او را دوست بدارد و گناهانش را در دنیا و آخرت بپوشاند. عرض کردم: چگونه گناهانش را می پوشاند؟ فرمود: گناهان را از یاد فرشتگانی که آنها را می نوشتند ببرد و بر اعضای پیکرش دستور دهد که گناهانش را کتمان کنید و بر مکان هایی از زمین که در آنها مرتکب گناه شده دستور دهد که گناهان او را نهان دارید؛ پس آن بنده خداوند را در حالی دیدار کند که چیزی نیست که به ناچیزترین گناه علیه او گواهی دهد

فِيمَا نَاجَى بِهِ اَللَّهُ مُوسَى ع عَلَى اَلطُّورِ أَنْ يَا مُوسَى أَبْلِغْ قَوْمَكَ أَنَّهُ مَا يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ اَلْمُتَقَرِّبُونَ بِمِثْلِ اَلْبُكَاءِ مِنْ خَشْيَتِي وَ مَا تَعَبَّدَ إِلَيَّ اَلْمُتَعَبِّدُونَ بِمِثْلِ اَلْوَرَعِ عَنْ مَحَارِمِي وَ لاَ تَزَيَّنَ لِيَ اَلْمُتَزَيِّنُونَ بِمِثْلِ اَلزُّهْدِ فِي اَلدُّنْيَا عَمَّا بِهِمُ اَلْغِنَى عَنْهُ قَالَ فَقَالَ مُوسَى ع يَا أَكْرَمَ اَلْأَكْرَمِينَ فَمَا ذَا أَثَبْتَهُمْ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَ يَا مُوسَى أَمَّا اَلْمُتَقَرِّبُونَ إِلَيَّ بِالْبُكَاءِ مِنْ خَشْيَتِي فَهُمْ فِي اَلرَّفِيقِ اَلْأَعْلَى لاَ يُشَارِكُهُمْ فِيهِ أَحَدٌ وَ…

امام باقر علیه السلام فرمود: از جمله سخنانی که خداوند با موسی علیه السلام در کوه طور زمزمه نمود این بود که ای موسی به قوم خویش بگو که تقرب جویان به من به چیزی مانند گریستن از ترس من، به من تقرب نیافته اند و عبادت پیشگان به چیزی مانند پرهیز از حرام های من مرا عبادت نکرده اند و آرایندگان به چیزی مانند پارسایی در دنیا از آنچه که از آن بی نیازند، خویش را برای من نیاراسته اند. حضرت موسی علیه السلام عرض کرد: ای بزرگوارترین بزرگواران چه پاداشی به آنان داده ای؟ خداوند فرمود: ای موسی اما تقرب جویان به من که با گریستن از ترس من به من تقرب می جویند در جایگاه پیامبران باشند و هیچ کس با آنان در این مقام شریک نباشد و اما عبادت پیشگان که با پرهیز از حرام های من مرا عبادت می کنند، پس به راستی، من اعمال مردم…