قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تَبِعَ قَوْمٌ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا شِيعَتُكَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ مَا لِي لاَ أَرَى عَلَيْكُمْ سِيمَاءَ اَلشِّيعَةِ فَقَالُوا وَ مَا سِيمَاءُ اَلشِّيعَةِ قَالَ صُفْرُ اَلْوُجُوهِ مِنَ اَلسَّهَرِ خُمْصُ اَلْبُطُونِ مِنَ اَلصِّيَامِ ذُبُلُ اَلشِّفَاهِ مِنَ اَلدُّعَاءِ عَلَيْهِمْ غَبَرَةُ اَلْخَاشِعِينَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:عده ای به دنبال امیر المؤمنین علیه السّلام به راه افتادند، حضرت متوجه آنان شده و فرمود:کیستید؟گفتند:شیعیان تو ای امیر مؤمنان.فرمود:چرا در چهرۀ شما نشانۀ شیعه نمی بینم؟گفتند:نشانۀ چهره شیعه چیست؟فرمود:زردی صورت از اثر بی خوابی، فرورفتگی شکم بر اثر روزه گرفتن، خشکیدن لبها بر اثر دعای بسیار، و نشستن غبار فروتنی بر آنها.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّمَا شِيعَةُ عَلِيٍّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ اِشْتَدَّ جِهَادُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا ثَوَابَهُ وَ خَافَ عِقَابَهُ فَإِذَا رَأَيْتَ أُولَئِكَ فَأُولَئِكَ شِيعَةُ جَعْفَرٍ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:شیعه علی کسی است که شکم و دامن خود را حفظ نماید، و سخت کوش باشد، و کارش برای خالقش باشد، و امید ثواب از او داشته باشد، و از کیفر او بترسد، هر گاه چنین کسانی را دیدی آنها شیعه جعفر هستند.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ لِلَّهِ عِبَادا كَسَرَتْ قُلُوبَهُمْ خَشْيَةٌ فَأَسْكَتَهُمْ عَنِ اَلنُّطْقِ وَ إِنَّهُمْ لَفُصَحَاءُ عُقَلاَءُ اَلِبَّاءُ نُبَلاَءُ يَسْتَبِقُونَ إِلَيْهِ بِالْأَعْمَالِ اَلزَّكِيَّةِ لاَ يَسْتَكْثِرُونَ لَهُ اَلْكَثِيرَ وَ لاَ يَرْضَوْنَ لَهُ بِالْقَلِيلِ يَرَوْنَ فِي أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ شِرَارٌ وَ أَنَّهُمْ أَكْيَاسٌ أَبْرَارٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند متعال بندگانی دارد که از خوف الهی قلبهایشان شکسته، و آنان را از سخن گفتن باز داشته، در حالی که آنها دانشمندانی خوش سخن و عقلایی کامل العقل هستند، و به وسیلۀ اعمال نیک خود بسوی خدا از یک دیگر پیشی می گیرند، عملشان را زیاد نمی دانند، و به کم راضی نمی شوند، خودشان را شرور می دانند در حالی که آنها با هوشانی نیکوکارند.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ حَقَّرَ مُؤْمِنا لِقِلَّةِ مَالِهِ حَقَّرَهُ اَللَّهُ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَ اَللَّهِ مَحْقُورا حَتَّى يَتُوبَ مِمَّا صَنَعَ وَ قَالَ إِنَّهُمْ يُبَاهُونَ بِأَكْفَائِهِمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
امام صادق علیه السّلام می فرماید:کسی که مؤمن را به خاطر تنگدستیش کوچک شمارد خداوند او را کوچک می کند، و در همین حالت حقارت می ماند تا اینکه از کرده اش توبه کند. و فرمود:مؤمنین در روز قیامت به همتاهای خود فخر فروشی می کنند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أُوصِيكَ بِحِفْظِ مَا بَيْنَ رِجْلَيْكَ وَ مَا بَيْنَ لَحْيَيْكَ.
امام صادق علیه السّلام فرموده اند:سفارش می کنم تو را به حفظ دامن و زبانت.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلْعُلَمَاءُ أُمَنَاءُ وَ اَلْأَتْقِيَاءُ حُصُونٌ وَ اَلْعُمَّالُ سَادَةٌ.
امام صادق علیه السّلام می فرماید:علماء امینان هستند، و پرهیزگاران قلعه های محکم مذهب، و عمل کنندگان به احکام آقایان و سروران دین هستند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ عَرَفَ اَللَّهَ وَ عَظَّمَهُ مَنَعَ فَاهُ مِنَ اَلْكَلاَمِ وَ بَطْنَهُ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ عَنَّى نَفْسَهُ بِالصِّيَامِ وَ اَلْقِيَامِ قَالُوا بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا يَا رَسُولَ اَللَّهِ هَؤُلاَءِ أَوْلِيَاءُ اَللَّهِ قَالَ إِنَّ أَوْلِيَاءَ اَللَّهِ سَكَتُوا وَ كَانَ سُكُوتُهُمْ ذِكْرا وَ نَظَرُوا وَ كَانَ نَظَرُهُمْ عِبْرَة وَ نَطَقُوا فَكَانَ نُطْقُهُمْ حِكْمَة وَ مَشَوْا وَ كَانَ مَشْيُهُمْ بَيْنَ اَلنَّاسِ بَرَكَة وَ لَوْ لاَ اَلْآجَالُ اَلَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْهِمْ…
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل می کند که فرمود:هر که خدا را شناخت و او را بزرگوار دانست؛ دهانش را از سخن می بندد، و شکمش را از طعام، و خودش را به روزه گرفتن و شب زنده داری به زحمت و مشقت می اندازد.پرسیدند:پدر و مادرمان فدای شما ای رسول خدا، اینها اولیاء خدا هستند؟فرمود:اولیاء خدا خاموشند و خاموشی آنها ذکر خداست، نگاه می کنند و نگاه کردنشان عبرت است، و سخن می گویند و سخنانشان حکمت است، و راه می روند و راه رفتنشان در بین مردم برکت است، و اگر عمر مقدّری برایشان نبود، روح و جانشان در کالبدشان از ترس عذاب و شوق ثواب بر جای نمی ماند.
وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ لِلَّهِ عِبَادا فِي اَلْأَرْضِ يَسْعَوْنَ فِي حَوَائِجِ اَلنَّاسِ هُمُ اَلْآمِنُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ قَالَ مَا أَحْسَنَ اَلصَّمْتَ مِنْ غَيْرِ عِيٍّ وَ اَلْهَذَّارُ لَهُ سَقَطَاتٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند در زمین بندگانی دارد که در بر آوردن حوایج مردم می کوشند، ایشان در روز قیامت در امان و آسایشند.
